บทที่ 196 กฎเกณฑ์ตายตัว คนต่างหากที่พลิกแพลงได้

“กฎเกณฑ์ล้วนเป็นคนกำหนด กฎน่ะตายตัว แต่คนยังมีชีวิต สิ่งที่เจ้าต้องทำก็เพียงแค่ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบอย่างมีความสุขเท่านั้น” น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและจริงใจ

ไม่ว่าจะอยากเปิดร้านค้าหาเงิน หรืออยากจะร่ำเรียนหาความรู้ ขอเพียงเป็นสิ่งที่นางอยากทำ ย่อมทำได้ทั้งสิ้น

มุมปากของเจียงเหมียวแย้มขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ หัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ “แต่ถ้าเป็นแบบนั้น จะไม่เป็นการเอาเปรียบพี่ใหญ่เกินไปหรือเจ้าคะ” ราวกับโยนทุกอย่างไปให้พี่ใหญ่ เช่นนี้แล้วพี่ใหญ่จะไม่เหนื่อยแย่หรือ