บทที่ 201 ตีสุนัขต้องดูหน้าเจ้าของ

เรื่องตระกูลเฉียนนั้น หลงจู๊หยางไม่เคยนึกกังวลเลยสักนิด

หลังจากได้นอนหลับไปตื่นหนึ่ง ใบหน้าของหลงจู๊หยางก็เริ่มมีเลือดฝาดกลับมาบ้าง ทว่าเมื่อเห็นรอยเขียวช้ำบนใบหน้าของพ่อบ้าน เลือดฝาดนั้นพลันอันตรธานหายไปในพริบตา เขารีบก้าวพรวดเข้าไปถามทันที "ใครทำ!"

ตีสุนัขยังต้องดูหน้าเจ้าของมิใช่หรือ