บทที่ 231 ตามท่านหมอ

“ฮัดเชิ่ย… ฮัดเชิ่ย… ฮัดเชิ่ย!” กัวซิ่งจามติดต่อกันหลายครั้ง แม้มีผ้านวมผืนหนาคลุมกายก็ไม่อาจมอบความอบอุ่นให้ได้แม้แต่น้อย หากเป็นเช่นนี้ต่อไป คงได้จับไข้เพราะลมหนาวเข้าจริงๆ แน่

เจียงเชียนขมวดคิ้ว พลางเร่งหงต้า “เหตุใดหมอโอวหยางถึงยังไม่มาอีก รีบส่งคนไปตามอีกรอบที”

กัวซิ่งชะงักไปทั้งตัว แววตาฉายความหวาดกลัววูบหนึ่ง ก่อนจะบีบจมูกพลางส่ายหน้า “ไม่ต้องแล้ว ข้าพักสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว… ฮัดเชิ่ย!”