บทที่ 236 ขออาสาออกศึก

พูดให้ถูกก็คือยังคงกลัวตายนั่นเอง ในฐานะองค์รัชทายาท เมื่อข้าศึกประชิดเมืองกลับหดหัวไม่กล้าก้าวออกไป องค์รัชทายาทเช่นนี้จะปกครองบ้านเมืองให้ดีได้อย่างไร

เหลียงจ้านซื่อและคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่แถวหลังต่างพากันถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า

องค์รัชทายาทช่างไม่ได้ความเอาเสียเลย ต่อให้ตนเองไม่อยากนำทัพออกศึก อย่างน้อยก็ควรเสแสร้งแกล้งทำเป็นกล้าหาญเสียหน่อย มิใช่โยนให้ฝ่าบาทเป็นผู้ตัดสินพระทัยเช่นนี้