บทที่ 237 ทัพประชิดเมือง

หวังยวนอารมณ์ดียิ่งนัก เขาอยู่ในค่ายสรรพาวุธที่มีการป้องกันแน่นหนาเกือบหนึ่งชั่วยามจึงค่อยจากไป

ยามเดินออกไป ยังสั่งเพิ่มกำลังทหารคุ้มกันอีกถึงสามชั้น

ผู้คนในค่ายทหารซยงหนูต่างรู้ดีว่าสิ่งที่เก็บไว้ข้างในคืออาวุธวิเศษที่ชิงมาได้ จึงให้ความสำคัญอย่างยิ่งยวด ไม่เพียงจัดเวรยามเฝ้าแน่นหนาอยู่ด้านใน แม้แต่รอบนอกก็มีคนคอยเฝ้าระวังเพิ่มขึ้นอีกมาก บางส่วนถึงกับอาสามาเฝ้าด้วยตนเอง