บทที่ 309 จิตใจทำด้วยหินผา

"สำนักหมอหลวงของพวกเจ้าดูแลคนกันอย่างไร บุตรชายข้าเจียนจะตายอยู่รอมร่อ พวกเจ้ากลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด จิตใจทำด้วยหินผาหรืออย่างไร!"

ยามบ่าย สตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งยืนด่ากราดอยู่หน้าประตู นิ้วมือที่แต้มชาดแทบจะทิ่มเข้าไปในกบาลของหมอหลวงตรงหน้า

"ตอนส่งบุตรชายข้ามาเขายังดีๆ อยู่แท้ๆ ผ่านไปไม่เท่าไรก็กลายเป็นสภาพเช่นนี้แล้ว พวกหมอหลวงอย่างพวกเจ้าทำอะไรลงไปกันแน่!"