บทที่ 310 หมอหลวงหร่วนลำบากแล้ว

“ขอบคุณหมอหลวงหร่วนที่ช่วยเตือนขอรับ”

หมอหลวงหร่วนอึกอักคล้ายอยากจะพูดอะไร แต่ครุ่นคิดครู่หนึ่งก็ข่มใจเอ่ย “อีกอย่างหนึ่ง ช่วงครึ่งปีแรกหลังเลิกยานับเป็นช่วงที่มีโอกาสกลับมาติดซ้ำสูงสุด บรรดาใต้เท้าควรจับตาดูพวกเขาไว้ให้ดี เกรงว่าคราวหน้าจะต้องกลับมาอีก หากมาอีกรอบย่อมไม่ใช่อัตราเดิมแล้ว”

หากมาอีกคงไม่ใช่ห้าสิบตำลึงแล้ว น่าจะเป็นหนึ่งร้อยตำลึง ไม่สิ อย่างน้อยต้องสองร้อยตำลึง