บทที่ 144 ชาวบ้านผู้เรียบง่ายจริงใจ

"ฉันก็เห็นด้วยกับความคิดของเธอนะ ฉันว่าเราลองทำในนามทีมงานดูได้ จริงๆ แล้วพวกเรามาอยู่ที่นี่ตั้งนานขนาดนี้ ทุกคนก็น่าจะสัมผัสได้ว่าการเดินทางมันลำบากแค่ไหน อย่างหมู่บ้านเล็กๆ กลางหุบเขาของเราเนี่ย ถ้าพวกเขาอยากจะเดินทางไปที่ไกลกว่านี้หรือไปถึงตัวอำเภอ สำหรับพวกเขาก็คงทำได้แค่ปั่นจักรยาน แถมปั่นทีก็ครึ่งค่อนวัน ทั้งที่บางแห่งก็อยู่แค่อีกฟากของภูเขา ใกล้แค่เอื้อมแท้ๆ แต่พอต้องข้ามภูเขาลูกนั้นไปจริงๆ กลับต้องใช้เวลาตั้งหลายชั่วโมง"

หลังจากฟังความคิดของนาน่าจบ อาจารย์หวงก็เผยความรู้สึกในใจออกมา ตัวเขาที่ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านกลางหุบเขาแห่งนี้มาหลายเดือนย่อมเข้าใจสภาพแวดล้อมที่นี่ดีกว่าใคร

"ถ้าทุกคนคิดจะทำจริงๆ ล่ะก็ นับผมไปด้วยคนนะครับ ถึงผมจะเพิ่งมาที่นี่ได้ไม่นาน แต่การได้เห็นทุกคนตั้งอกตั้งใจดูหนังที่ผมเล่นกันขนาดนี้ ผมเองก็อยากทำอะไรเพื่อพวกเขาบ้างเหมือนกันครับ"