ตอนที่ 145
บทที่ 145 แดนดอกท้อ
อยากกินตี๋น้อย · 5,693 ตัวอักษร
บทที่ 145 แดนดอกท้อ
พอได้ยินคำเตือนด้วยความหวังดีของอาจารย์หวง บรรดาคนเฒ่าคนแก่ในงานต่างก็เริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่ แย่งกันบอกว่าร่างกายของตัวเองยังฟิตปั๋ง ไม่มีใครยอมรับเลยสักคนว่าแก่แล้ว
"การแสดงชุดต่อไปของเรา ไม่จำเป็นต้องให้ทุกท่านออกแรงขยับแข้งขยับขาแล้วครับ แต่พวกเราสมาชิกทุกคนของกระท่อมไม้หลังน้อย จะมาแสดงละครเวทีเรื่อง 'แดนดอกท้อ' ให้ทุกคนได้ชมกัน หวังว่าจะชอบกันนะครับ"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น