บทที่ 202 ไป๋เฟิง

วันนี้ไป๋เฟิงยังคงงัดลูกไม้เดิมๆ ออกมาใช้ เปิดฉากด้วยการค่อนแคะกระแนะกระแหนหยานอี้สารพัด หมายจะสะกิดแผลใจในอดีตขึ้นมาเพื่อทำลายสภาพจิตใจของหยานอี้ให้พังทลาย ซึ่งนี่ก็เป็นสันดานดั้งเดิมของไป๋เฟิงอยู่แล้ว

ทว่าหยานอี้ในยามนี้ไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่เพิ่งก้าวเข้าวงการคนเดิมอีกต่อไป ชายผู้ผ่านชีวิตมาถึงสองชาติอย่างเขา มีหรือจะมาสติแตกเพราะคำเหน็บแนมกระจอกๆ แค่นี้

เมื่อเห็นว่าหยานอี้ไม่ยอมต่อปากต่อคำด้วย แถมยังเอาแต่จ้องมองหลิวอวี่บนเวทีที่เตรียมพร้อมจะเริ่มการแสดง ไป๋เฟิงจึงจำต้องล่าถอยไปด้วยความหงุดหงิดที่ปั่นหัวไม่สำเร็จ