บทที่ 203 นี่สิถึงจะเป็นบทบาทในใจฉัน

คำพูดของปู่หลงเมื่อครู่ทำให้ไป๋เฟิงเริ่มระแวงหยานอี้ขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ

ไป๋เฟิงมั่นใจว่าฝีมือการแสดงของตัวเองยอดเยี่ยมพอตัว เมื่อกี้ก็เล่นออกมาได้ไม่เลว ทว่าถึงขั้นนี้แล้ว ปู่หลงกลับยังไม่ยอมเคาะบทให้เขาในทันที นั่นย่อมหมายความได้เพียงอย่างเดียว คือเวลานี้ในใจของปู่หลง ความคาดหวังที่มีต่อหยานอี้ยังสูงกว่าการแสดงของเขาเมื่อครู่นี้มากนัก

แต่หยานอี้กลับไม่เอาคำขู่กะทันหันของไป๋เฟิงมาใส่ใจ ทำเหมือนไม่ได้ยินเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะเดินอย่างสุขุมเยือกเย็นมุ่งหน้าไปยังกลางเวที