บทที่ 263 แมลงประหลาด

"ถ้าอย่างนั้น ผมนอนช่วงหัวค่ำแล้วดึกๆ ค่อยสลับให้ผมเฝ้าแล้วกัน พรุ่งนี้ขากลับยังต้องพึ่งคุณนำทางคุ้มกันอยู่ ถ้าสภาพคุณไม่พร้อม พวกเราอาจจะกลับไปไม่รอดก็ได้"

พอนึกถึงคำเตือนของอาอู่ หยานอี้ก็เพิ่งตระหนักถึงจุดนี้ แต่จะให้ปล่อยให้อาอู่เฝ้าข้างนอกคนเดียวทั้งคืน ใจเขาก็ยอมรับไม่ได้เหมือนกัน หลังจากปรึกษากัน ทั้งคู่จึงตกลงผลัดเวรกัน คนหนึ่งเฝ้าครึ่งแรก อีกคนเฝ้าครึ่งหลัง

ด้วยการผลัดกันอยู่เวรยามเช่นนี้ เวลาหนึ่งคืนจึงผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว