บทที่ 62 เรื่องจริงเรื่องหนึ่ง

"คราวนี้อาจจะต้องทำให้ทั้งสามท่านผิดหวังแล้วล่ะครับ เพลงที่ผมเตรียมไว้สำหรับงานนี้ไม่ใช่เพลงอลังการอะไร แต่เป็นเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อเหยียนเฉิงโดยเฉพาะ เป็นเรื่องราวที่สร้างจากเรื่องจริงอันแสนเศร้าและงดงามเรื่องหนึ่งครับ"

ทว่าเมื่อต้องเผชิญกับสายตาคาดหวังของทั้งสามคน หยานอี้กลับยิ้มเจื่อนๆ ออกมา

แต่พอเขาพูดแบบนี้ ทั้งสามคนกลับยิ่งตั้งหน้าตั้งตารอคอยมากขึ้นไปอีก อยากรู้เหลือเกินว่าเรื่องราวแบบไหนกันแน่ ถึงทำให้หยานอี้เจาะจงแต่งเพลงขึ้นมาเพื่อเรื่องนี้โดยเฉพาะ แถมยังจะนำมาร้องในโอกาสแบบนี้อีก

จัตุรัสแห่งนี้มีชื่อว่าจัตุรัสฟางเฮ่อ หยานอี้ค้นหาเพลงทั้งหมดในความทรงจำ จนในที่สุดก็นึกถึงเพลงที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นที่สุดเพลงนี้ขึ้นมาได้

เพลงนี้ในชาติก่อนของเขาไม่ได้โด่งดังในวงกว้างมากนัก แต่เรื่องราวเบื้องหลังบทเพลง กลับเป็นเรื่องเกี่ยวกับนกกระเรียนมงกุฎแดงที่เกิดขึ้น ณ เหยียนเฉิงแห่งนี้พอดิบพอดี

หลายปีก่อน มีหญิงสาวคนหนึ่งจากตระกูลผู้เพาะเลี้ยงนกกระเรียน เดินทางไกลนับพันลี้จากตงเป่ยมายังเหยียนเฉิง เพื่ออุทิศช่วงวัยสาวอันงดงามช่วยเหลือภารกิจปกป้องนกกระเรียนมงกุฎแดง

ต่อมาเพื่อช่วยชีวิตนกกระเรียนมงกุฎแดงตัวหนึ่ง เธอพลัดตกลงไปในบึงพรุจนต้องจบชีวิตลงในต่างแดน ทว่าลูกหลานรุ่นหลังของตระกูลกลับยังคงสืบทอดเจตนารมณ์ในการปกป้องนกกระเรียนมงกุฎแดงรุ่นแล้วรุ่นเล่า ทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลนกกระเรียนสืบมา ไม่ว่าจะในชาติก่อนหรือชาตินี้ ที่ผืนแผ่นดินเหยียนเฉิงต่างก็มีเรื่องเล่าขานและรูปปั้นอนุสรณ์ของหญิงสาวคนนี้อยู่

และในชาติก่อน ตอนที่หยานอี้ได้รับเชิญมาเปิดคอนเสิร์ตที่เหยียนเฉิง เขาก็บังเอิญได้ยินเรื่องเล่านี้เข้า ทั้งยังเคยฟังเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อรำลึกถึงเธอด้วย

ตัวจัตุรัสฟางเฮ่อเองก็เป็นศูนย์การค้าในธีมนกกระเรียนอยู่แล้ว การนำเพลงนี้มาร้องในสถานที่เช่นนี้ย่อมเหมาะสมที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งยังทำให้ผู้คนในวงกว้างได้รับรู้เรื่องราวนี้เพิ่มขึ้นอีกด้วย

เมื่อหยานอี้ค่อยๆ ถ่ายทอดเรื่องราวเบื้องหลังบทเพลงออกมา สีหน้าของทั้งสามคนก็เผยความสะเทือนใจและอาลัยอาวรณ์

"หญิงสาวนกกระเรียนคนนี้จิตใจดีจริงๆ เลยนะ!"

"นึกไม่ถึงเลยว่าที่เหยียนเฉิงจะมีเรื่องราวแบบนี้อยู่ด้วย"

"เสี่ยวหยาน ดูท่าเธอจะทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับงานครั้งนี้มากจริงๆ"

หลังจากฟังเรื่องเล่าของหยานอี้จบ ทั้งสามคนก็แสดงสีหน้าแตกต่างกันไป

เมื่อเทียบกับหลี่อี้หานและหวังลี่เจวียนที่ทอดถอนใจให้กับตัวเรื่องราวแล้ว กัวติ่งเทียนกลับให้ความสำคัญกับทัศนคติของหยานอี้ที่มีต่องานครั้งนี้มากกว่า

การจะสร้างสรรค์เพลงแบบนี้ขึ้นมาในสถานการณ์เช่นนี้ แถมยังทุ่มเทแรงกายแรงใจขนาดนี้ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้แน่นอน นักร้องส่วนใหญ่คงทำได้มากสุดแค่แต่งเพลงส่งๆ สักสองเพลง หรือไม่ก็หยิบเพลงเก่าของตัวเองมาร้องแก้ขัดไปวันๆ

สายตาที่กัวติ่งเทียนมองหยานอี้ในตอนนี้ยิ่งทวีความเอ็นดูห่วงใยมากขึ้นไปอีก ราวกับตั้งใจจะช่วยผลักดันหยานอี้ รุ่นน้องผู้ขยันขันแข็งและติดดินคนนี้ให้ก้าวหน้า

ในการซ้อมหลังจากนั้น ทุกคนต่างมองออกอย่างชัดเจนว่ากัวติ่งเทียนปฏิบัติต่อหยานอี้เป็นพิเศษมาก มักจะกวักมือเรียกหยานอี้มาพูดคุยซักถามข้างกายอยู่บ่อยๆ จนในสายตาของพวกนักแสดงหรือนักร้องโนเนมเหล่านั้น หยานอี้แทบจะกลายเป็นรองผู้กำกับของงานกาล่าครั้งนี้ไปแล้ว

ส่วนหลี่อี้หานและหวังลี่เจวียนที่อยู่ด้านข้างก็ไม่ได้พูดอะไรมาก พวกเขาชื่นชมรุ่นน้องอย่างหยานอี้มากเช่นกัน ทั้งยังร่วมยินดีจากใจจริงที่หยานอี้ได้รับการสนับสนุนจากกัวติ่งเทียน

ทว่าไม่มีใครรู้เลยว่า ตอนนี้ในใจของหยานอี้ไม่ได้รู้สึกฟินอะไรด้วยเลยสักนิด

'นี่จะมาไม้ไหนกันเนี่ย? ปู่คนนี้คงไม่ได้ถูกชะตาฉันเข้าจริงๆ หรอกนะ? กะจะรับฉันเป็นลูกศิษย์หรือไง? ฉันไม่อยากเหยียบเข้าวงการบันเทิงอีกแม้แต่ก้าวเดียวแล้วโว้ย ขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปเถอะครับผู้เฒ่า!'

หยานอี้กรีดร้องในใจเสียงดังลั่น

แต่ถึงในใจจะไม่เต็มใจแค่ไหน ทว่าเมื่อเผชิญกับความเอ็นดูเอาใจใส่ดั่งญาติสนิทมิตรสหายของกัวติ่งเทียน หยานอี้ก็จำต้องเดินเข้าไปหาอยู่ดี หากไปล่วงเกินชายชราท่านนี้เข้า ชะตากรรมของเขาคงไม่ได้จบลงแค่ชื่อเสียงป่นปี้แน่ๆ

ถ้าเกิดมีใครรู้ความคิดของหยานอี้เข้า คงได้คว้ามีดยาวห้าสิบเมตรมาฟันขาสามข้างของหยานอี้ทิ้งเป็นแน่ โอกาสทองในวงการบันเทิงพรรค์นี้ใครบ้างจะไม่อยากได้ คนอื่นดิ้นรนแทบตายยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

ช่วงเวลาต่อจากนั้น แทบจะทุกวันกัวติ่งเทียนจะชวนหยานอี้มาที่สถานที่จัดงาน ให้เขามีส่วนร่วมในการจัดเตรียมสถานที่และการลำดับขั้นตอนของงานกาล่าทั้งหมด ซ้ำยังคอยอธิบายชี้แนะให้เป็นระยะ ราวกับตั้งใจจะถ่ายทอดวิชาความรู้ทั้งชีวิตให้แก่หยานอี้อย่างหมดเปลือก

ส่วนหยานอี้ ด้วยประสบการณ์การใช้ชีวิตมาสองชาติ ทำให้เขาเรียนรู้เรื่องพวกนี้ได้แทบจะในทันที ไม่ว่ากัวติ่งเทียนจะสอนอะไร เขาก็สามารถทำความเข้าใจและประยุกต์ใช้ได้อย่างรวดเร็ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมาถึงวันก่อนเริ่มงานกาล่า

เนื่องจากวันรุ่งขึ้นจะมีงานกาล่า หลังจากจัดสถานที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว กัวติ่งเทียนจึงให้ทุกคนรีบกลับบ้านไปพักผ่อนแต่หัววัน

หยานอี้เองก็พลอยได้ถอนหายใจยาวและพักผ่อนอย่างเต็มที่เสียที หลายวันมานี้ที่ต้องคอยอยู่ข้างกายกัวติ่งเทียน ทำงานจับฉ่ายสารพัดอย่างทั้งงานหนักงานเหนื่อยอยู่หลังเวทีทุกวัน เขาแทบจะหมดแรงร่างพังอยู่แล้ว

ทว่าในตอนที่หยานอี้เพิ่งจะทิ้งตัวลงบนเตียง เตรียมจะนอนหลับให้สบายอุราสักตื่น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

คนที่โทรมาก็คือหวังชิงอี๋ ผู้ประสานงานประจำตัวของหยานอี้ในบริษัทโต่วอินนั่นเอง หากไม่ใช่เพราะสายนี้ หยานอี้ที่ต้องออกแต่เช้ากลับดึกจนหัวหมุนตลอดหลายวันมานี้คงเกือบลืมไปแล้วว่าพวกสตูดิโอกับกิลด์เหล่านั้นวางแผนจะจัดงานศึกชิงบัลลังก์เน็ตไอดอลขึ้นมา

"หยานอี้ ศึกชิงบัลลังก์เน็ตไอดอลจะจัดขึ้นพรุ่งนี้ที่เซี่ยงไฮ้นะ ทางฝั่งนั้นติดต่อผู้บริหารระดับสูงของโต่วอินเราได้แล้วด้วย ถึงตอนนั้นพวกเขาจะจัดไลฟ์สดครั้งใหญ่ในงาน แถมยังเชิญแขกรับเชิญระดับบิ๊กมาเพียบเลย แม้แต่ราชินีเพลงอย่างเถียนน่าก็ไปด้วย พรุ่งนี้นายจับตาดูไว้หน่อยก็ดีนะ"

น้ำเสียงของหวังชิงอี๋แฝงความร้อนรนอยู่เล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าภายใต้อิทธิพลของกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่เหล่านั้น ผู้บริหารระดับสูงของโต่วอินก็เริ่มเอนเอียงไปทางฝั่งสตูดิโอพวกนั้นแล้ว

ทว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้ หยานอี้กลับไม่ได้กังวลอะไรมากนัก ผู้บริหารโต่วอินพวกนั้นก็แค่เห็นแก่ผลประโยชน์ การที่อีกฝ่ายจัดงานใหญ่โตขนาดนี้แถมยังผูกโยงกับโต่วอิน ถึงเวลาก็ย่อมดึงดูดทราฟฟิกและผลกำไรมหาศาลมาให้โต่วอินได้อย่างแน่นอน บริษัทโต่วอินย่อมไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้ว

ส่วนเรื่องแผนการชั่วร้ายที่คนพวกนั้นตระเตรียมไว้เบื้องหลัง บริษัทโต่วอินยิ่งไม่สนใจเข้าไปใหญ่ บทบาทของพวกเขาในเรื่องนี้ก็เป็นแค่คนกลาง ไม่ว่าทั้งสองฝ่ายจะสู้กันดุเดือดแค่ไหน สุดท้ายคนที่ได้ประโยชน์ก็ยังคงเป็นบริษัทโต่วอินอยู่ดี

"ปล่อยพวกเขาไปเถอะ ช่วงนี้ผมไม่มีเวลาไปสนใจหรอก ส่วนพวกเขาคิดจะเล่นตุกติกอะไร ในสายตาผมก็เป็นแค่ปาหี่ของพวกตัวตลกเท่านั้นแหละ ไว้ผมจัดการงานทางนี้เสร็จเมื่อไหร่ ค่อยไปสะสางเรื่องทางฝั่งนั้นทีหลัง"

หยานอี้พูดกับหวังชิงอี๋ที่ปลายสายด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระ

หลายวันมานี้มัวแต่วุ่นวายกับเรื่องงานกาล่า ตอนนี้หยานอี้ก็หัวหมุนจะแย่อยู่แล้ว จะเอาเวลาที่ไหนไปสนใจเรื่องพวกนี้อีก เมื่อเทียบกับคนที่เรียกว่าคนดังระดับบิ๊กที่คนพวกนั้นเชิญมา จะเจ๋งไปกว่ากัวติ่งเทียนได้เหรอ แม้แต่หลี่อี้หานกับหวังลี่เจวียนก็ตบพวกนั้นร่วงได้สบายๆ แล้ว