บทที่ 64 เจ้าเด็กนี่มันฉลาดเป็นกรดจริงๆ

ภายใต้การข่มขู่แกมปลอบประโลมของหูเกอกับกัวติ่งเทียน ในที่สุดหยานอี้ก็จำใจต้องก้าวขึ้นสู่เวที

"ไหนบอกว่าการแสดงแรกเป็นทอล์กโชว์คู่ไง ไม่ใช่เหรอ เปลี่ยนคนเฉย?"

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ อุบัติเหตุบนเวทีเหรอ"

"นี่ไม่ใช่หยานอี้คนที่กำลังดังอยู่ช่วงนี้หรอกเหรอ"

…

พอหยานอี้ก้าวขึ้นเวที เสียงฮือฮาด้วยความประหลาดใจจากผู้ชมด้านล่างก็ดังระงมขึ้นทันที

ต้องเข้าใจก่อนว่างงานคอนเสิร์ตคืนนี้มีสูจิบัตรระบุลำดับการแสดงไว้ชัดเจน ทั้งโชว์ทอล์กโชว์คู่และรายชื่อนักแสดงล้วนพิมพ์ไว้หมดแล้ว การที่หยานอี้โผล่ขึ้นมาแทนแบบนี้จึงทำให้ทุกคนเกิดความสงสัยขึ้นมาทันควัน

"ทุกคนเห็นผมขึ้นมาแล้วคงแปลกใจกันใช่ไหมครับ แปลกใจก็ถูกแล้วล่ะครับ เพราะจริงๆ แล้วไม่ควรเป็นคิวผมขึ้นมาเลยสักนิด"

ในเมื่อต้องเล่นเดี่ยวไมโครโฟน หยานอี้ก็ไม่คิดจะเกร็งอีกต่อไป เพื่อดึงบรรยากาศให้คึกคัก แค่เปิดปากประโยคแรก เขาก็เรียกเสียงหัวเราะครืนใหญ่จากทั่วทั้งลานได้แล้ว

ขณะเดียวกัน พอกัวติ่งเทียนกับหูเกอเห็นว่าหยานอี้รับมือบนเวทีได้อย่างลื่นไหล ทั้งสองคนที่อยู่ข้างล่างก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา

"ก่อนอื่นเลยผมต้องกราบขออภัยทุกคนด้วยนะครับ ตามสูจิบัตรแล้วการแสดงแรกควรจะเป็นทอล์กโชว์คู่ แต่ทว่าอาจารย์นักแสดงของเราดันติดธุระด่วนเพราะแม่หมูที่บ้านแกคลอดลูกน่ะครับ ไม่มีทางเลือกจริงๆ ผมเลยต้องหน้าด้านขึ้นมาขัดตาทัพแทน หวังว่าทุกคนจะเข้าใจและให้อภัยกันนะคร้าบ"

หยานอี้โค้งให้ผู้ชมด้านล่างแล้วพูดกลั้วหัวเราะ คำอธิบายสุดกวนนี้จุดชนวนเสียงฮาขึ้นมาอีกระลอกใหญ่

"แม่หมูคลอดลูกเนี่ยนะ 555"

"เอาเหตุผลนี้จริงดิ"

"โห่~"

…

บรรดาผู้ชมต่างพร้อมใจกันส่งเสียงโห่แซวอย่างครึกครื้น

"ทุกคนก็คงทราบดีนะครับว่าผมขึ้นมาแทนกะทันหัน บทบ้งบทเบิทอะไรก็ไม่ได้เตรียมล่วงหน้า เอาเป็นว่ามาชวนคุยเล่นกันสบายๆ สักสองสามประโยคแล้วกัน วันนี้เรามาเม้าท์ถึงแขกรับเชิญแต่ละท่านในงานนี้กันดีกว่า ต้องบอกเลยว่าผู้กำกับเบื้องหลังของงานในค่ำคืนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นผู้กำกับชื่อดังแห่งวงการบันเทิงหัวเซี่ย ผู้กำกับกัว กัวติ่งเทียนของเรานี่เองครับ ทุกคนอาจจะยังไม่รู้ว่าผู้กำกับกัวท่านนี้มีวินัยสูงมาก เข้มงวดกับคนอื่นแล้ว กับตัวเองยิ่งเข้มงวดหนักกว่าอีก"

ทว่าเสียงโห่ของคนดูกลับไม่ได้ส่งผลต่อจังหวะเล่นมุกของหยานอี้เลยแม้แต่น้อย เขาโบกมือปรามเพื่อกดเสียงอื้ออึงของฝูงชนลง ก่อนจะเอ่ยปากต่อ

"ยกตัวอย่างเช่นตอนซ้อมเมื่อสองวันก่อน งานของเราเชิญคณะเต้นรำชื่อดังมาครับ แต่ละคนนี่ขาว สวย หุ่นแซ่บ ขาเรียวยาว ทำเอาผู้กำกับกัวของเราตาเป็นประกายเลยล่ะครับ คราวนี้ท่านทุ่มสุดตัว เพื่อจะช่วยแนะแนวการแสดงเต้นของคืนนี้ ท่านถึงกับลงมือติวเข้มแบบตัวต่อตัว ช่วยจัดท่าทางให้สารพัด แถมยอมออกสเต็ปสาธิตด้วยตัวเองอีกต่างหาก แต่ก็นะ… คนแก่ลุกขึ้นมาเต้น สภาพจะออกมาเป็นยังไง ทุกคนคงพอนึกภาพออกใช่ไหมครับ? งานนี้เลยทำเอาสาวๆ แอบเคืองกันเป็นแถว คนนอกวงการจะมาสอนมืออาชีพได้ยังไง แบบนี้มันเอามะพร้าวห้าวไปขายสวนชัดๆ ใช่ไหมล่ะครับ?"

พูดถึงตรงนี้ หยานอี้ก็ยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ทิ้งจังหวะให้คนฟังอยากรู้

ด้านผู้กำกับกัวที่นั่งอยู่ข้างล่าง พอได้ยินเข้า ใจก็กระตุกวูบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ลางสังหรณ์ไม่ดีเริ่มแล่นพล่านในหัวทันที

"หึๆ ทายสิครับว่าเกิดอะไรขึ้น? สาวๆ กลุ่มนั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง ล้อมหน้าล้อมหลังผู้กำกับกัวของเราไว้ตรงกลาง แล้วลากตัวไปหลังเวทีเฉยเลย! ส่วนหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น ผมคงเล่าออกอากาศไม่ได้แล้วล่ะครับ ของแบบนี้ไม่เห็น ไม่ได้ยิน ไม่พูด ดีที่สุด จริงไหมครับ?" สิ้นเสียงแซวพร้อมรอยยิ้มกวนโอ๊ยของหยานอี้ เสียงหัวเราะครืนก็ดังลั่นไปทั่วทั้งหอประชุม

กัวติ่งเทียนซึ่งยืนอยู่ข้างเวทีได้ยินเข้าถึงกับยกมือกุมขมับ ตอนนี้เขาเริ่มนึกเสียใจตงิดๆ แล้วที่ปล่อยให้ไอ้เด็กนี่ขึ้นไปเฉิดฉายบนเวที

ทว่าหยานอี้ยังไม่หยุดแค่นั้น ประโยคถัดมาทำเอาอีกคนถึงกับหน้าชาจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี

"เผาผู้กำกับกัวไปแล้ว คราวนี้เรามาคุยเรื่องคุณหูเกอ จักรพรรดิจอเงินที่งานของเราตั้งใจเชิญมาเป็นพิเศษกันบ้างดีกว่าครับ อย่างที่ทุกคนรู้กันดี คุณหูเกอนี่ถือเป็นสามีแห่งชาติเลยทีเดียว แต่ที่รู้กันดียิ่งกว่าก็คือ นักแสดงน่ะเป็นแค่อาชีพเสริม อาชีพหลักจริงๆ ของเขาคือเพื่อนเจ้าบ่าวมืออาชีพต่างหาก! ดาราชายในวงการเกินครึ่งแต่งงานเมื่อไหร่ เป็นต้องได้พี่แกไปยืนเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวทุกที งานนี้ทำเอาเหล่าแฟนคลับนั่งไม่ติด พากันเร่งให้เขารีบหาเมียแต่งงานกับเขาสักที ส่วนผมเองก็ดันปากไว สองวันก่อนเผลอไปแซวพี่แกเข้าประโยคหนึ่ง แล้วทายสิครับว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ?"

ระหว่างพูด หยานอี้ก็เหลือบมองไปทางหูเกอที่ยืนอยู่ข้างเวที พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมาอีกระลอก

คราวนี้เป็นตาหูเกอที่เริ่มใจคอไม่ดีบ้างแล้ว ตอนที่หยานอี้เผาผู้กำกับกัว เขายังเป็นคนที่ยืนขำก๊ากสะใจที่สุดอยู่แท้ๆ

แม้หูเกอจะเริ่มอยู่ไม่สุข แต่คนดูด้านล่างเวทีกลับตาวาวด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผู้ชมที่นั่งอยู่ตรงนี้ส่วนใหญ่เป็นคนวัยกลางคนและผู้สูงอายุ มีแค่ส่วนน้อยเท่านั้นที่เป็นวัยรุ่นตั้งใจมาตามกรี๊ดดารา และจุดร่วมสำคัญของคนรุ่นนี้ก็คือชอบฟังเรื่องซุบซิบ โดยเฉพาะเรื่องเผือกของพระเอกซีรีส์ดัง ยิ่งจุดประกายความสนใจจนนั่งแทบไม่ติดเก้าอี้

"ตอนนั้นพี่หูเกอตอบกลับผมมาอย่างหนักแน่นเลยครับว่า 'จะรีบไปไหนกัน? อยากให้ฉันตกงานหรือไง? อาชีพเพื่อนเจ้าบ่าวนี่สบายจะตายไป นอกจากจะได้เงินแล้ว ยังขโมยซีนเจ้าบ่าวเจ้าสาวได้อีก เป็นเจ้าบ่าวจะไปสบายเท่าเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวได้ยังไง ฉันกะว่าจะยึดอาชีพนี้ต่อไปอีกสักสองร้อยปีด้วยซ้ำ!'"

หลังจากปั่นจนความอยากรู้อยากเห็นของคนดูพุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด หยานอี้ก็ยิ้มกวนประสาทแล้วตบมุกออกมา เล่าเป็นตุเป็นตะราวกับเป็นเรื่องจริงไม่มีผิด

พอเห็นท่าทางน่าหมั่นไส้ของหยานอี้ตอนนี้ หูเกอที่ยืนอยู่ด้านล่างก็แทบอยากจะถอดรองเท้าแตะปาขึ้นไปบนเวทีเพื่อฟาดหน้าให้หงายลงมาตรงนั้นเลย

"หยานอี้คนนี้นี่ไม่ยอมเสียเปรียบให้ใครจริงๆ เลยนะ พวกเราสองคนเรียกว่าขุดหลุมฝังตัวเองแท้ๆ เลยใช่ไหมครับเนี่ย?"

หลังจากโดนหยานอี้แซวเผาขนติดๆ กัน หูเกอก็หันไปมองผู้กำกับกัวข้างๆ พลางบ่นอุบด้วยความเจ็บใจ

"ฮ่าๆ ฉันกลับรู้สึกว่าไอ้เด็กนี่มันน่าสนใจดีออก แกอย่าเพิ่งบ่นไปเลย แค่คำพูดไม่กี่ประโยคของมัน กระแสตอบรับจากคนดูกลับดีจนน่าตกใจเชียวนะ ดีไม่ดีถ้านักแสดงทอล์กโชว์คนนั้นมาเองจริงๆ ยังเล่นได้ไม่ฮาเท่ามุกสดของหมอนี่ด้วยซ้ำ"

ทว่าผู้กำกับกัวกลับมองทะลุถึงปฏิกิริยาของผู้ชมได้อย่างเฉียบคม จึงเอ่ยขึ้นพร้อมหัวเราะชอบใจ

"อันนี้ก็จริงของพี่นะครับ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาแซวพวกเราสองคน ป่านนี้ผมคงยืนขำก๊ากอยู่ตรงนี้เหมือนกัน เจ้าเด็กนี่มันหัวไวชะมัด ขนาดโดนแกล้งยังเอาตัวรอดจนดูน่าเอ็นดูได้ขนาดนี้"

พอได้ยินผู้กำกับกัวพูดแบบนั้น หูเกอก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที ท่าทางไม่ได้ติดใจเอาความหยานอี้เลยสักนิด

หลังจากเอาคืนคนที่ร่วมมือกันหลอกให้เขาขึ้นมาบนเวทีได้สำเร็จ หยานอี้ก็ค่อยๆ ปรับบรรยากาศกลับมาเป็นจริงเป็นจัง และเมื่อทำให้งานคึกคักขึ้นมาได้แล้ว เขาก็เตรียมตัวลงจากเวที

"ท่านผู้ชมทุกท่านครับ ที่ผมพูดไปเมื่อกี้ ส่วนใหญ่คือผมยอมเสี่ยงตาย เสี่ยงโดนพวกผู้หลักผู้ใหญ่กระทืบ เพื่อเอามา… เอามาแต่งให้ทุกคนฟังกันขำๆ นะครับ วันนี้เราหัวเราะสนุกสนานกันแล้ว ทุกคนอย่าเอาไปพูดต่อนะครับ ถือซะว่าเป็นความลับเล็กๆ ระหว่างพวกเราแล้วกัน ส่วนผู้กำกับกัวกับพี่หูเกอของพวกเรา ถือซะว่าผมเป็นแค่ไอ้หมาขี้เรื้อนตัวหนึ่ง ปล่อยผมไปเถอะนะคร้าบ แหะๆ!"

เพื่อความปลอดภัยในชีวิตหลังจากก้าวลงจากเวที หยานอี้จึงรีบแถอธิบายให้คนดูฟังด้วยท่าทีกวนประสาท ซึ่งไอ้ท่าทางกวนโอ๊ยแบบนี้นี่เองที่เรียกเสียงฮาจนผู้ชมขำกันจนตัวงออีกระลอก