บทที่ 89 การฝึกพิเศษครึ่งเดือน

เหตุผลสำคัญที่สุดที่ทำให้กัวติ่งเทียนก้าวขึ้นมาสู่จุดสูงสุดในทุกวันนี้ได้ อยู่ที่วิธีการทำงานของเขา มุ่งเน้นที่งานไม่มุ่งเป้าที่คน ก่อนจะใช้ไม้แข็งก็มักจะให้เกียรติและทำตามธรรมเนียมก่อนเสมอ กฎระเบียบและมารยาททุกอย่างล้วนปฏิบัติอย่างประณีตลึกซึ้ง ไม่เคยมีคำว่าชุ่ย

อย่าเห็นว่าปกติกัวติ่งเทียนจะเป็นตาแก่จอมทะเล้นที่ดูไม่คิดอะไรมาก แต่เมื่อไรก็ตามที่เกี่ยวกับงานถ่ายทำภาพยนตร์ เขาจะเคร่งครัดชนิดที่ว่าไม่ยอมให้มีฝุ่นละอองระคายตาแม้แต่น้อย

เรื่องนี้ทั้งสามคนที่มาร่วมโต๊ะอาหารในวันนี้ต่างรู้ซึ้งดี จึงรีบลุกขึ้นชูแก้วเหล้าดื่มคารวะท่านผู้เฒ่ากัวจนหมดแก้ว ด้านหยานอี้เองก็ทำตามเช่นกัน แม้ตอนนี้เขาจะยังไม่รู้ความหมายที่แท้จริงของอาหารมื้อนี้ แต่ในเมื่อบรรดาเบอร์ใหญ่ลุกขึ้นกันหมดแล้ว หากเขายังนั่งเฉยก็คงดูไร้กาลเทศะเกินไป

ทว่าระหว่างการสนทนาบนโต๊ะอาหารหลังจากนั้น หยานอี้ก็ได้รู้เรื่องบางอย่าง หนังใหม่ของกัวติ่งเทียนเรื่องนี้ ซูไป๋เป็นเพียงนักแสดงรับเชิญเท่านั้น ทว่าตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายคือสปอนเซอร์รายใหญ่ของหนัง และตึกระฟ้าที่ใช้คัดเลือกนักแสดงในวันนี้ก็เป็นของซูไป๋ด้วยเช่นกัน ทำเอาโลกทัศน์ของหยานอี้เปิดกว้างขึ้นมาทันที

ยิ่งไปกว่านั้น จากที่ฟังทั้งสี่คนคุยกัน หนังเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่หูเกอกับหวังลี่เจวียนที่รับบทพระนางเท่านั้น แต่ยังจะเชิญดาราระดับตัวท็อปอีกเพียบมาร่วมแจมเป็นนักแสดงรับเชิญ ไลน์อัปนักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้นับว่าสะเทือนวงการที่สุดในหัวเซี่ย ณ ตอนนี้เลยก็ว่าได้

และตัวประกอบเล็กๆ อย่างหยานอี้ กลับได้มารับบทเป็นพระรองแถมพ่วงด้วยบทนางรองในหนังที่รวมดาราระดับนี้ นี่ต่างหากคือสิ่งที่ทำให้เขาช็อกตาตั้งที่สุด

จนกระทั่งมื้อค่ำจบลง สมองของหยานอี้ก็ยังคงมึนตึ้บ ข้อมูลที่ได้รับมาตลอดทั้งมื้อมีมากเกินไปและชวนอึ้งเกินไป จนสุดท้ายตัวเขาเองก็เริ่มจะด้านชาไปหมดแล้ว

เช้าตรู่วันถัดมา ภายใต้การนำของกัวติ่งเทียน หยานอี้ก็ถูกพามายังกองถ่ายทำภาพยนตร์ เมื่อเทียบกับเมื่อวานแล้ว จำนวนคนในวันนี้ลดฮวบลงไปถนัดตา

เมื่อนับรวมพวกตัวเอกแล้ว หนังเรื่องนี้มีตัวละครทั้งหมดราวๆ ยี่สิบกว่าบทบาท ส่วนใหญ่เป็นนักแสดงเจ้าบทบาทที่เห็นหน้าค่าตาอยู่บ่อยๆ ในจอโทรทัศน์ และมีหน้าใหม่อยู่เพียงส่วนน้อย

พวกหน้าใหม่เหล่านี้ล้วนเป็นคนที่มีแบ็กอัปหนาเตอะ อาศัยเส้นสายครอบครัวฝากตัวเข้ามาในกองถ่ายเพื่อชุบตัว แต่คนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่ก็แค่เล่นบทที่ไม่ค่อยมีความสำคัญ ไม่ได้ส่งผลต่อความรู้สึกของผู้ชมแต่อย่างใด กัวติ่งเทียนจึงหลับตาข้างลืมตาข้างปล่อยผ่านไป

"เอาละ ตอนนี้บทบาทของนักแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการยืนยันครบถ้วนแล้ว ทุกคนก็ได้รับบทของตัวเองกันไปแล้วด้วย ในช่วงเวลาครึ่งเดือนหลังจากนี้ พวกเราจะจัดการเรียนรู้และควบคุมแบบปิด เพื่อฝึกฝนทักษะพิเศษที่จำเป็นต้องใช้ในบางฉากของภาพยนตร์ หากใครไม่สะดวกและคิดอยากจะถอนตัว ก็ออกไปได้ตั้งแต่ตอนนี้เลย"

ทั้งที่หนังยังไม่ได้เริ่มเปิดกล้อง กัวติ่งเทียนกลับจะเริ่มคัดคนออกเสียแล้ว

เกี่ยวกับการถ่ายทำภาพยนตร์ แท้จริงแล้วคนในวงการส่วนใหญ่ต่างรู้กันดี หนังเฉพาะทางหลายเรื่องจำเป็นต้องใช้ทักษะพิเศษ ดังนั้นหลายๆ กองถ่ายจึงมักจะพานักแสดงไปฝึกเข้มเป็นพิเศษก่อนเปิดกล้อง หรือหนังเรื่องไหนที่มีข้อกำหนดเรื่องรูปร่าง ก็จะมีการเพิ่มน้ำหนักหรือลีนไขมันก่อนเริ่มถ่ายทำ

แน่นอนว่า หนังที่มีพวกไอดอลหน้าใสแสดงนำหรือกองถ่ายทุนต่ำบางกองก็อาจจะไม่ได้ทำแบบนี้ เพราะขั้นตอนนี้ต้องใช้ทุนมหาศาล ทุกย่างก้าวจำเป็นต้องมีทีมครูฝึกมืออาชีพคอยประกบ ในสถานการณ์พิเศษบางอย่างถึงขั้นต้องมีทีมแพทย์มืออาชีพคอยซัพพอร์ตด้วยซ้ำ

และสำหรับผู้กำกับที่จู้จี้จุกจิกเรื่องผลงานจนไม่ยอมให้มีตำหนิอย่างกัวติ่งเทียน ย่อมไม่มองข้ามขั้นตอนนี้แน่นอน

เพียงแต่การที่กัวติ่งเทียนยอมรับเรื่องนี้ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะยอมรับได้ตามไปด้วย เพราะขั้นตอนนี้ไม่เพียงแต่ผลาญเวลาและพลังงานของนักแสดงไปมหาศาลเท่านั้น แต่ยังเหนื่อยยากแสนสาหัส นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมกัวติ่งเทียนถึงต้องเอ่ยปากถามขึ้นมาในวันนี้ เพราะในอดีตเขาก็เคยเจ็บมาแล้ว หากรอจนเริ่มการฝึกพิเศษไปแล้วค่อยมีคนอยากจะถอนตัว ถึงเวลานั้นจะหาใครมาเสียบแทนก็คงยากแล้ว

ทว่ายังนับว่าโชคดีที่ทุกคนตรงนั้นไม่มีใครคิดจะถอนตัวสักคน ในเมื่อคนที่ก้าวเข้ามาในกองถ่ายนี้ได้ ถ้าไม่เจ๋งจริงด้วยฝีมือก็ต้องเส้นใหญ่ ซึ่งคนพวกนี้ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็ล้วนไม่กล้าไปขัดใจกัวติ่งเทียนทั้งนั้น

แต่หยานอี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับอ้าปากค้างไปแล้ว… เข้าค่ายฝึกแบบปิดตั้งครึ่งเดือนงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ต้องโดนยึดมือถือแล้วตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิงน่ะสิ? ก่อนหน้านี้ทำไมไม่มีใครบอกเขาสักคำวะเนี่ย!

ทว่าแม้ในใจจะเซ็งเป็ดแค่ไหน แต่หยานอี้ก็ไม่ได้เลือกที่จะถอนตัว และยิ่งไม่กล้าทำตัวเป็นแกะดำเสนอหน้าขึ้นมาในช่วงเวลานี้ ต้องรู้ด้วยว่าตอนนี้อยู่ในกองถ่าย บารมีและออร่าที่แผ่ออกมาจากตัวท่านผู้เฒ่ากัวในเวลานี้ไม่ใช่ตาแก่จอมทะเล้นที่อยู่บ้านคนนั้นแล้ว

"เอาละ ในเมื่อไม่มีใครคัดค้าน ก็ถือบทของตัวเองกลับไปได้ เตรียมจัดกระเป๋าเสื้อผ้าซะ คิวงานไหนที่ควรยกเลิกก็ยกเลิกไปให้หมด พรุ่งนี้บ่ายเจอกันที่นี่เหมือนเดิม พวกเราจะรวมตัวกัน แล้วฉันจะพาพวกนายไปเข้าค่ายฝึกพิเศษที่จุดฝึกของพวกเรา"

แต่การฝึกพิเศษก็คงไม่สามารถเริ่มได้ทันทีในวันนี้ เพราะคนที่นั่งอยู่ตรงนี้โดยพื้นฐานแล้วต่างก็เป็นดาราดัง ใครบ้างจะไม่มีคิวงานหรืองานอีเวนต์ติดตัว

คิวงานเหล่านี้บางงานก็ต้องยกเลิก บางงานก็ต้องเลื่อนออกไป ทั้งหมดนี้จำเป็นต้องให้พวกเขากลับไปคุยกับทางบริษัทต้นสังกัดของตัวเองเสียก่อน ไม่อย่างนั้นหากสุดท้ายต้องมาโดนหนังสือเตือนจากทนายความหรือเกิดภาพลักษณ์ด้านลบขึ้นมา คนที่ซวยก็คือตัวพวกเขาเอง

หลังจากแจกจ่ายบทให้แก่ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นเสร็จสิ้น ท่านผู้เฒ่ากัวจึงได้ประกาศแยกย้าย

เพียงแต่คนอื่นน่ะไปได้ ทว่าหยานอี้กับท่านผู้เฒ่ากัวยังไปไม่ได้ ในขณะเดียวกันคนที่ยังอยู่ต่อก็มีซูไป๋ หูเกอ และหวังลี่เจวียน คนพวกนี้โดยพื้นฐานแล้วรู้เรื่องการฝึกพิเศษครั้งนี้มาแต่แรก จึงเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยตั้งแต่ก่อนจะมาแล้ว

และในวันนี้พวกเขายังมีเรื่องสำคัญมากๆ อีกหนึ่งเรื่องที่ต้องทำ เบื้องหลังภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทุกเรื่องล้วนขาดการโปรโมตชั้นยอดไปไม่ได้ และก่อนที่หนังเรื่องนี้จะเปิดกล้อง ก็จำเป็นต้องเริ่มปล่อยข่าวบางอย่างออกไปเพื่อกระตุกต่อมความสนใจของผู้ชมให้อยากดูจนเนื้อเต้น การใช้วิธีโปรโมตแบบวางหมากทีละก้าวเช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถผลักดันให้รายได้ของภาพยนตร์พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดได้

และในตอนนี้ บรรดาคีย์แมนของภาพยนตร์เรื่องนี้ทั้งหมดจึงมารวมตัวกันที่นี่เพื่อการประชาสัมพันธ์ครั้งนี้นั่นเอง

"พูดตามตรงนะ ผมรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ไม่เห็นจำเป็นต้องโปรโมตอะไรเลย ลำพังแค่ชื่อเสียงบารมีของท่านผู้เฒ่ากัวก็เพียงพอจะกวาดรายได้อย่างต่ำหนึ่งพันล้านแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพวกเราอยู่อีกทั้งคน สเกลหนังระดับนี้ทำเงินได้อย่างขี้หมูขี้หมาก็ต้องสามพันล้าน"

ทันทีที่ทุกคนล้อมวงเริ่มปรึกษากัน ซูไป๋ก็เปิดประเด็นขึ้นมาด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

ในฐานะนักลงทุนและนักแสดงรุ่นใหญ่ในวงการบันเทิง สำหรับสเกลและศักยภาพของภาพยนตร์นั้น โดยทั่วไปแค่ได้อ่านบทสักรอบบวกกับดูรายชื่อนักแสดง เขาก็ประเมินตัวเลขคร่าวๆ ได้แล้ว

"หึๆ ถ้าได้แค่สามพันล้านล่ะก็ หนนี้พวกเราก็ขาดทุนย่อยยับแล้วล่ะ"

ทว่ากัวติ่งเทียนกลับไม่ได้มองว่ารายได้สามพันล้านนี้จะยิ่งใหญ่อะไร เขายังมีเป้าหมายที่ไกลกว่านั้นอีกมาก