บทที่ 97 เขาไม่มาสู้ตายกับคุณเลยเหรอ

“ความเก่งกาจของคุณหนูกู้เนี่ย ผมได้ประจักษ์เต็มสองตาแล้วจริงๆ ผมจะพูดอะไรได้อีกล่ะครับ”

หยานอี้ถอนหายใจ มองกู้พ่านตรงหน้าอย่างจนปัญญา

ในเรื่องนี้หยานอี้ไม่มีอะไรจะไปตำหนิกู้พ่านได้เลย เดิมทีก็เป็นเขาเองที่ไปขอให้เธอช่วย แถมตัวเองยังหายตัวไปดื้อๆ ตั้งครึ่งเดือน อย่าว่าแต่ตอนนี้เขายังไม่ได้ควักกระเป๋าสักแดงเดียว แต่กลับได้หุ้นมูลค่าหนึ่งร้อยล้านหยวนมาครอง แล้วเขาจะยังไม่พอใจอะไรได้อีก

“ได้คืบอย่าเอาศอกหน่อยเลยย่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะมีฉันเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ให้อยู่ มีเหรอที่นายจะได้สิทธิ์ในการตัดสินใจอย่างที่ต้องการ พวกลุงๆ ของฉันน่ะจิ้งจอกเฒ่ากันทั้งนั้น นายคิดว่าพวกเขาจะยอมให้คนนอกอย่างนายกุมอำนาจหรือไง”

ทว่าสิ่งที่หยานอี้ไม่รู้ก็คือ ตอนที่กู้พ่านไปดึงเงินลงทุนมานั้น มีเรื่องราวเกินคาดเกิดขึ้นมากมาย

สาเหตุหลักที่กู้พ่านต้องถือหุ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์เอาไว้ ก็เพื่อดึงอำนาจในการตัดสินใจมาให้เขา เพราะอย่างไรโปรเจกต์นี้หยานอี้ก็เป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมาแต่แรก หากไม่มีหยานอี้ พวกเขาก็ไม่มีทางได้โปรเจกต์นี้มาแน่

แล้วพวกจิ้งจอกเฒ่าในวงการธุรกิจพวกนั้น หากไม่มีกู้พ่านคอยประสานอยู่ตรงกลาง เกรงว่าไม่กี่วันหยานอี้คงโดนคนกลุ่มนี้เขมือบจนไม่เหลือซาก

“ก็พอเดาได้อยู่แล้วล่ะ อ้อจริงสิ เบอร์นี้เธอช่วยโทรไปติดต่อหน่อยนะ ผมกะว่าจะทำสินค้าท้องถิ่นขึ้นชื่อของเหยียนเฉิงบ้านเรา เอาสินค้าล็อตแรกออกมาก่อน เพราะถึงยังไงถ้าเรามีสินค้าอยู่ในมือตัวเองบ้าง ไม่เพียงแต่มั่นใจและปลอดภัยกว่า แต่ยังช่วยขยายผลกำไรได้ด้วย”

แต่ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว นิสัยชอบลอยตัวเหนือปัญหาของหยานอี้ก็โผล่มาอีกจนได้ เขายื่นเบอร์โทรศัพท์ของสองตายายขายแพนเค้กไข่ให้กู้พ่านไปตรงๆ ปล่อยให้กู้พ่านจัดการต่อเองสบายใจกว่าเยอะ

“เรื่องนี้จำเป็นอยู่แล้วล่ะ ถ้าพวกเราไม่มีสินค้าเป็นของตัวเอง ก็เท่ากับว่าช่องทางจำหน่ายของเราอาจจะถูกคนอื่นปิดกั้นตายเมื่อไหร่ก็ได้ หากช่องทางของเราถูกคู่แข่งแย่งไป พวกเราก็คงไม่มีทางฟื้นตัวได้อีกเลย”

เรื่องนี้กู้พ่านคิดไว้ล่วงหน้าตั้งนานแล้ว จึงตอบตกลงตามคำพูดของหยานอี้ทันทีโดยไม่ลังเล

สำหรับบริษัทตัวกลางอย่างพวกเขา หากไม่มีกิจการของตัวเองคอยรองรับไว้ วันไหนที่เจอกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่โดดลงมาเล่นในตลาด แล้วใช้เงินมหาศาลผูกขาดตลาดทั้งหมด พวกเขาก็จะไม่มีทางโต้กลับได้เลย

และวิธีแก้ปัญหาขั้นพื้นฐานที่สุดก็คือการมีช่องทางที่มั่นคงเป็นของตัวเอง ในฐานะที่เหยียนเฉิงเป็นฐานที่มั่นของบริษัท พวกเขาย่อมต้องสนับสนุนช่องทางในท้องถิ่นอยู่แล้ว

“งั้นเรื่องนี้ก็ฝากเธอด้วยนะ ผมแค่กลับมาเซ็นสัญญา แล้วก็ถือโอกาสจัดการเรื่องนิดๆ หน่อยๆ อีกหนึ่งสัปดาห์ก็ต้องกลับเมืองหลวงแล้ว หนังรอบนี้คงใช้เวลาถ่ายทำไม่น้อยเลย”

พอได้ยินกู้พ่านพูดแบบนั้น หยานอี้ก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

คราวนี้กัวติ่งเทียนปล่อยให้นักแสดงทุกคนพักแค่หนึ่งสัปดาห์ อีกหนึ่งอาทิตย์เขาก็ต้องกลับเมืองหลวง ถึงตอนนั้นก็จะเป็นการเปิดกล้องถ่ายทำจริง แม้จะไม่ถึงกับต้องปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกเหมือนช่วงฝึกพิเศษ แต่การที่ต้องยุ่งหัวหมุนเป็นหมาทุกวันแบบนั้น ในช่วงเวลาสั้นๆ หยานอี้คงไม่มีเวลากลับมาเหยียนเฉิงอีกแน่

“เหอะ สรุปคือนายเห็นฉันเป็นแรงงานฟรีตั้งแต่แรกสินะ ดูท่าตำแหน่งประธานของฉันนี่คงไม่ได้เป็นกันง่ายๆ ซะแล้วสิ”

คำพูดของหยานอี้เหมือนไปเหยียบหางกู้พ่านเข้า เธอถึงได้เหมือนลูกแมวขนฟูพองตัว ผุดลุกขึ้นมาจากโซฟาทันที

“ฮิๆ ผมปฏิเสธไม่ได้นี่นา อีกอย่างนะ ฝั่งท่านผู้เฒ่ากัวก็ปล่อยข่าวโปรโมตช่วงแรกไปหมดแล้ว ถึงตอนนี้ผมก็ถอนตัวไม่ได้แล้วด้วย”

เอาจริงๆ ตัวหยานอี้เองก็ไม่อยากไปเล่นหนังหรอก อยู่เหยียนเฉิงแอบอู้ในบริษัทไปวันๆ ดูหนังจิบโค้กเย็นๆ มันไม่ฟินกว่าเหรอ ใครจะอยากถ่อไปไกลถึงเมืองหลวง แล้วไปเหน็ดเหนื่อยแทบตายกับการถ่ายหนังทุกวันกันล่ะ

ยิ่งไปกว่านั้น หยานอี้ไม่ได้อยากจะดังเลยสักนิด แต่ภายใต้การผลักดันของจิ้งจอกเฒ่าอย่างกัวติ่งเทียน ตอนนี้ความนิยมของหยานอี้กลับพุ่งสูงขึ้นอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว แถมยังค่อยๆ ขยับขยายจากวงการเพลงและโต่วอินก้าวเข้าสู่วงการแสดงแล้วด้วย

เมื่อเทียบกับวงการเพลงและโต่วอิน วงการแสดงย่อมเป็นแวดวงที่ใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งจำนวนนักแสดงและฐานแฟนคลับก็มหาศาลกว่ามาก คราวนี้กัวติ่งเทียนกะจะเอาชีวิตหยานอี้ชัดๆ

แต่ตอนนี้จะพูดอะไรก็สายไปแล้ว หลังจากคุยกับกู้พ่านต่ออีกสองสามประโยค เธอก็ขอตัวออกจากสตูดิโอของหยานอี้ไป

ช่วงที่หยานอี้ไม่อยู่ตั้งหลายวัน ในสตูดิโอยังคงยุ่งกันถ้วนหน้าและดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทำให้หยานอี้เบาใจได้เปลาะหนึ่ง ตอนนี้สตูดิโอแห่งนี้เริ่มเข้าที่เข้าทางเสียที

ทว่าสิ่งที่หยานอี้ยังไม่รู้ก็คือ ในจังหวะที่เขากลับมาถึงเหยียนเฉิง ทางฝั่งกัวติ่งเทียนและพวกพ้องกลับเริ่มเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เข้าให้แล้ว

หลังจากผ่านการคัดสรรและตัดต่อมาหลายวัน การฝึกพิเศษตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมาของพวกหยานอี้ ก็ถูกกัวติ่งเทียนย่อส่วนจนกลายเป็นคลิปวิดีโอโปรโมตที่มีความยาวไม่ถึงสองชั่วโมง

“ผมว่านะท่านผู้เฒ่ากัว พวกเราทำแบบนี้มันจะดีจริงๆ เหรอครับ ผมรู้สึกเหมือนกำลังแกงพวกเขายังไงก็ไม่รู้ โดยเฉพาะเจ้าเด็กหยานอี้นั่น ถ้าหมอนั่นรู้ว่าคุณทำแบบนี้ เขาไม่มาสู้ตายกับคุณเลยเหรอ”

เวลานี้ ภายในห้องทำงานแห่งหนึ่งที่ปักกิ่ง ซูไป๋มองกัวติ่งเทียนตรงหน้าพลางเอ่ยขึ้นอย่างลังเล

“มันจะมีอะไรล่ะ นี่เป็นการโปรโมตแบบวิน-วินทั้งสองฝ่าย ไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้นักแสดงพวกนี้ แต่ยังเป็นการยิงสปอตโปรโมตหนังใหม่ของเราไปในตัวด้วย มีแต่ได้กับได้ไม่ใช่เหรอ ส่วนเจ้าเด็กแสบหยานอี้นั่นน่ะ ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก ขืนปล่อยให้มันตามมีตามเกิด ชาตินี้มันคงไม่มีทางสร้างชื่อเสียงอะไรในวงการบันเทิงได้แน่ เรื่องความสามารถน่ะเก่งกว่าใครเพื่อนแท้ๆ แต่ความขี้เกียจดันฝังลึกเข้ากระดูกดำซะนี่”

กัวติ่งเทียนโบกมือไปมา พลางมองซูไป๋ตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม

“งั้นก็ได้ครับ ทางฝั่งเราติดต่อพวกบริษัทวิดีโอสั้นที่เกี่ยวข้องไว้หมดแล้ว คืนนี้คลิปวิดีโอนี้จะถูกปล่อยลงสู่โลกออนไลน์ทั่วทั้งประเทศ”

ในเมื่อกัวติ่งเทียนพูดถึงขนาดนี้แล้ว ซูไป๋จะยังพูดอะไรได้อีก ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นก็มีกัวติ่งเทียนคอยรับหน้าอยู่แล้ว ตัวเขาไม่ได้มีอะไรเสียหาย ในทางกลับกัน การโปรโมตครั้งนี้ยังสร้างผลประโยชน์ให้เขาไม่น้อยเลยด้วย

“ลงมือทำได้เต็มที่เลย ฉันคิดว่าพ้นคืนนี้ไป หนังเรื่องนี้ของเราจะกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ผู้ชมตั้งตารอคอยมากที่สุดแห่งปีอย่างแน่นอน”

กัวติ่งเทียนหัวเราะหึๆ มองซูไป๋ตรงหน้าโดยไม่มีความรู้สึกผิดที่แอบวางยาหยานอี้เลยแม้แต่น้อย

ภายใต้การดำเนินงานของบริษัทในเครือซูไป๋ ในคืนนั้นเอง คลิปวิดีโอดังกล่าวก็ขึ้นปกหน้าแรกของแอปพลิเคชันวิดีโอทุกแพลตฟอร์ม แถมยังมีการเปิดเซกชันพิเศษสำหรับคลิปนี้โดยเฉพาะอีกด้วย

การโปรโมตระลอกนี้เรียกได้ว่าทุ่มทุนสร้างอย่างแท้จริง และด้วยพลังขับเคลื่อนอันมหาศาลของกลุ่มทุน ผลลัพธ์ของการโปรโมตจึงทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากคลิปถูกปล่อยออกมาในคืนนั้น ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ยอดเข้าชมรวมทั้งเครือข่ายก็ทะลุสิบล้านครั้งเข้าไปแล้ว แม้แต่ละครหรือภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ยอดฮิตก็ยังทำตัวเลขระดับนี้ไม่ได้ภายในวันเดียวด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยแรงผลักดันจากทีมงานเบื้องหลังของบริษัทในเครือซูไป๋ ตัวเลขนี้ก็ยังคงพุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง