บทที่ 78 บททหารญี่ปุ่นของหลี่หยาง!

“เอาละ ไม่ให้เสียเวลา เรามาพูดถึงกฎใหม่ของรายการกันเลยดีกว่าค่ะ!”

“อย่างที่ทุกคนทราบกันดี ก่อนหน้านี้รายการของเราจะแยกห้องไลฟ์กัน แต่เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะรวมเป็นห้องไลฟ์เดียวกันแล้วค่ะ!”

“ตอนนี้ให้แขกรับเชิญของเราทักทายกับคุณผู้ชมก่อนเลยดีกว่า จากนี้ถ้าคุณผู้ชมมีความคิดเห็นอะไรก็เสนอเข้ามาได้เต็มที่เลยนะคะ นาน่าจะคัดเลือกตามความเหมาะสม เพื่อให้แขกรับเชิญได้ลองท้าทายกันดูค่ะ!”

เมื่อเห็นในห้องไลฟ์กำลังคุยกันอย่างคึกคัก นาน่าก็อมยิ้ม ขณะพูดก็พากล้องเพียงตัวเดียวเดินตรงไปทางกลุ่มของหลี่หยาง

เวลานี้พวกหลี่หยางมาถึงกันครบทุกคนแล้ว

แขกรับเชิญสี่คน มีหลี่หยางเป็นผู้ชายคนเดียว ยืนอยู่ท่ามกลางสาวสวยทั้งสาม จะว่าไปก็ดูโดดเด่นสะดุดตาไม่เบา

“สวัสดีคุณผู้ชมที่รักทุกท่านครับ ผมคือเพื่อนรักของทุกคน ซูเปอร์สตาร์แห่งอนาคต หลี่หยางครับ!”

“จะว่าไป เป็นดารามาตั้งนาน จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครมาขอลายเซ็นผมเลยสักคน!”

“ตรงนี้ผมขอพูดไว้คำหนึ่งเลยนะ การลงทุนต้องรีบทำตั้งแต่เนิ่นๆ เพื่อมอบสิทธิประโยชน์ให้แฟนๆ ผมตัดสินใจแล้ว ลายเซ็นละหนึ่งพันหยวน โปสการ์ดพร้อมลายเซ็นแผ่นละหนึ่งหมื่นหยวน!”

“มาก่อนได้ก่อนนะครับ อย่ารอให้ผมกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลก ถึงเวลานั้นต่อให้มีเงินเท่าไรก็ซื้อไม่ได้แล้วนะ!”

หลี่หยางชิงทักทายคุณผู้ชมหน้ากล้องเป็นคนแรก

ทว่าพอสิ้นเสียง ทุกอย่างกลับตกอยู่ในความเงียบงัน แม้แต่บรรยากาศรอบข้างก็พลอยเงียบกริบตามไปด้วย

สายตาทุกคู่หันขวับมามองหลี่หยางพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

นาน่า หลิวเทียนเซียน บอสหยาง และเติ้งฉีฉี ทั้งสี่คนถึงกับพูดไม่ออกไปตามๆ กัน

กระทั่งตากล้องในตอนนี้ยังอดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก หนังตากระตุกรัวๆ

ดูเอาเถอะ ให้ตายสิ นี่มันคำพูดที่คนปกติเขาพูดกันเหรอ?

“เชี่ย วันใหม่ วิวใหม่ นี่กูเห็นอะไรวะเนี่ย? หลี่หยางคนหน้าด้านไร้ยางอาย ทำเอาเปิดหูเปิดตาจริงๆ!”

“คุณพระคุณเจ้า จิตสำนึกมึงไปไหนหมด? ดูดารามาก็เยอะ ได้ยินเรื่องเบื้องลึกเบื้องหลังมาก็แยะ แต่คนที่กล้าฟันหัวแบะแฟนคลับอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้ เพิ่งเคยเห็นเป็นคนแรกนี่แหละ!”

“ฉันได้ยินอะไรเข้าไปเนี่ย เสี่ยวหลี่ รู้ว่านายไม่แคร์ใคร แต่ช่วยอย่ายกเอาด้านมืดของวงการบันเทิงขึ้นมาพูดโต้งๆ แบบนี้จะได้ไหม? นายพูดแบบนี้ ฉันชักสงสัยแล้วนะว่านายดูถูกพวกเรา คิดว่าพวกเราเป็นหมูในอวยให้เชือดจริงๆ หรือไง!”

พอได้สติ คอมเมนต์ลอยนับไม่ถ้วนในห้องไลฟ์ก็กระหน่ำเข้ามาอย่างบ้าคลั่งในพริบตา

คนดูทุกคนถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

“ฮ่าๆ หลี่หยางนี่มีอารมณ์ขันจริงๆ เลยนะคะเนี่ย”

“ได้ยินว่าคนดูในห้องไลฟ์หลายคนกำลังพนันกันอยู่ว่าหลี่หยางจะไปพัวพันกับสถานีตำรวจอีกกี่วัน วันนี้นาน่าขอเปิดวงพนันใหม่ ฉันเดิมพันว่าลายเซ็นของหลี่หยางจะขายไม่ออก มีใครอยากเดิมพันด้วยไหมคะ?”

นาน่าหัวเราะกลบเกลื่อนเปลี่ยนประเด็นไป รอจนแขกรับเชิญที่เหลือทักทายครบทุกคนแล้ว เธอจึงพาพวกหลี่หยางเดินเข้าไปในเมืองภาพยนตร์ เพื่อตระเวนหากองถ่ายต่างๆ ที่กำลังทำงานกันอยู่

“สวัสดีค่ะผู้กำกับ ไม่ทราบว่ากองถ่ายของคุณยังต้องการนักแสดงสมทบอยู่ไหมคะ?”

เมื่อมาถึงโซนอาคารยุคศตวรรษก่อน ที่นี่มีกองถ่ายกำลังถ่ายทำละครแนวสงครามต่อต้านญี่ปุ่นอยู่ นาน่าจึงเดินเข้าไปหาผู้กำกับทันทีแล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

“นาน่า…โอ้โห ยังมีหลิวเทียนเซียน บอสหยาง เติ้งฉีฉี นี่มันยกกันมาทั้งรายการเลยนี่นา!”

“บทบาทมีแน่นอนอยู่แล้วครับ ละครเรื่องนี้เพิ่งเริ่มเปิดกล้อง หรือพวกคุณอยากจะเลือกตามใจชอบเลยก็ได้ จะเล่นเป็นตัวเอกก็ไม่มีปัญหา!”

ทันทีที่เห็นพวกนาน่า ผู้กำกับก็ตาเป็นประกาย รีบพาคนเขียนบทกับผู้ช่วยผู้กำกับเดินเข้ามาต้อนรับทันที

ท่าทางกระตือรือร้นราวกับอยากจะอัญเชิญแขกรับเชิญทั้งรายการไปบูชาไว้บนหิ้งอย่างไรอย่างนั้น

ทว่าท่ามกลางความกระตือรือร้นนั้น เขากลับมองข้ามหลี่หยางไปหน้าตาเฉย

ถึงขั้นรำคาญว่าหลี่หยางเกะกะ เดินเข้ามาปัดหลี่หยางไปด้านข้างตรงๆ แล้วทุกคนก็พากันรุมล้อมพวกนาน่าและบอสหยางไว้ทันที

“เฮ้ยๆ ผมก็เป็นแขกรับเชิญเหมือนกันนะ พวกคุณจะผลักผมทำไมเนี่ย?”

หลี่หยางเริ่มไม่สบอารมณ์ ไหนว่าชายหญิงเท่าเทียมกันไง แล้วทำไมถึงเลือกปฏิบัติขนาดนี้ล่ะ?

ภาพนี้ถูกกล้องจับไว้ได้อย่างแม่นยำ ทำเอาคนดูในห้องไลฟ์ขำกันจนตัวงอในพริบตา

“ฮ่าๆ ขำจะตายอยู่แล้ว พี่หยางโดนเมินแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเลยว่ะ!”

“ก๊ากๆ ขำจนปวดท้อง ขนาดตากล้องยังโดนล้อม แต่พี่หยางกลับโดนรังเกียจขนาดนี้ ขอทราบขนาดรอยแผลในใจของพี่หยางหน่อยครับ!”

ชาวเน็ตต่างรัวคอมเมนต์กันอย่างบ้าคลั่ง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นแท้ๆ พวกเขาก็หาความสนุกในการดูไลฟ์ครั้งนี้เจอเสียแล้ว

นี่ไม่ได้เตี๊ยมกันแน่นอน มันเรียลเกินไปแล้วไหมเนี่ย?

“เอ๊ะ นี่ไม่ใช่เจ้าหน้านิ่งหยางหรอกเหรอ? ไม่สิ อาจารย์หลี่ ขอโทษทีนะ ไม่ได้สังเกตเลย ลืมไปว่าคุณก็เป็นแขกรับเชิญของรายการเล่นเป็นตัวประกอบเหมือนกัน!”

จู่ๆ ผู้กำกับก็หันมามองหลี่หยาง คำพูดนั้นทำเอาคนดูในห้องไลฟ์ระเบิดเสียงหัวเราะขึ้นมาอีกระลอก

“ไม่ไหวแล้วๆ ตีคนไม่ตีหน้า เรื่องแกล้งคนอื่นขนาดนี้ ทำไมกูถึงขำได้ขนาดนี้นะ?”

“ตามนั้นเลย ความสุขมักสร้างขึ้นบนความทุกข์ของคนอื่นเสมอ ดูหน้าดำทะมึนของพี่หยางสิ ขำจนจะขาดใจตายอยู่แล้ว!”

เวลานี้ใบหน้าของหลี่หยางมืดครึ้ม มุมปากกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งทำให้คนดูในห้องไลฟ์หัวเราะร่าด้วยความสะใจ

แม้แต่นาน่าและบอสหยางที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังกลั้นขำจนมุมปากกระตุก เกือบจะหลุดหัวเราะพรวดออกมา

ไม่รู้ทำไม พอเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของหมอนี่ พวกเธอก็อยากจะหัวเราะขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ

เหมือนจะพิสูจน์คำพูดนั้นจริงๆ ที่ว่า ความสุขของคนเรามักสร้างขึ้นบนความทุกข์ของคนอื่นเสมอ

“คืออย่างนี้นะคะผู้กำกับ คุณก็ทราบดีว่าแขกรับเชิญของรายการเรามาที่นี่เพื่อเล่นเป็นตัวประกอบ คงรับบทที่มีแอร์ไทม์เยอะเกินไปไม่ได้ค่ะ”

“พวกบทตัวเอกตัวรองอะไรนั่นคงต้องขอผ่านนะคะ ขอแค่บทตัวประกอบเล็กๆ น้อยๆ พอเป็นพิธีได้ไหมคะ?”

นาน่าเดินขึ้นหน้าไปเจรจากับผู้กำกับ

“อย่างนั้นหรอกเหรอ น่าเสียดายจริงๆ เลยแฮะ!”

“เอาเถอะ ตอนนี้มีฉากหนึ่งพอดี ต้องใช้นักแสดงสมทบเยอะอยู่ เดี๋ยวผมจัดให้!”

ผู้กำกับได้ยินดังนั้นก็แสดงสีหน้าผิดหวังออกมา

แม้แต่คนเขียนบท ผู้ช่วยผู้กำกับ และฝ่ายกำกับคิวบู๊ข้างๆ ต่างก็พากันผิดหวังไปตามๆ กัน

หากตัดเรื่องของหลี่หยางออกไป

บอสหยางกับหลิวเทียนเซียนต่างก็เป็นนักแสดงระดับแถวหน้า มีพลังดึงดูดผู้ชมอย่างล้นหลาม หากมารับบทเด่นๆ ได้ ย่อมช่วยสร้างชื่อเสียงให้ละครเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน

ไหนจะเติ้งฉีฉีกับนาน่าอีก คนหนึ่งเป็นตัวแม่แห่งวงการวาไรตี้ อีกคนเป็นตัวแทนรุ่นใหม่ของวงการเพลง ล้วนแล้วแต่เป็นตัวดึงกระแสทั้งสิ้น

แต่ในเมื่อพวกเขามาถ่ายทำรายการ ตัวเขาก็ไม่มีทางเลือก ตอนนี้แค่ได้ให้คนกลุ่มนี้มาโผล่หน้าในละครของเขาบ้าง ก็นับว่าคุ้มแล้ว

ไม่นาน บทบาทก็ถูกจัดสรรเรียบร้อย

“อะไรนะ? ให้สาวสวยระดับท็อปตั้งหลายคนมารับบทหญิงชาวบ้านที่กำลังจะถูกย่ำยีเนี่ยนะ?”

“เชี่ย กองถ่ายนี้จัดบทได้แสบจริงๆ ว่ะ! มาถึงก็จัดหนักเลย กะจะขยี้พวกนางฟ้าให้จมดินเลยใช่ไหมเนี่ย?”

“นั่นสิ ที่ยิ่งกว่านั้นคือแม้แต่พิธีกรก็ยังไม่เว้นเหรอ? ฉากนี้ทำเอาฉันตั้งตารอเลยว่ะ!”

“มีอะไรให้น่าตั้งตารอกันเล่า ไม่ได้ย่ำยีจริงๆ สักหน่อย แค่แสดงละครเอง! ฉันน่ะรอคอยบทของพี่หยางมากกว่า ให้พี่หยางเล่นเป็นทหารญี่ปุ่น แถมยังเป็นทหารญี่ปุ่นขาเป๋อีก นี่มันท้าทายชัดๆ!”

“หึๆ ไม่รู้ทำไม ในหัวฉันดันผุดภาพทหารญี่ปุ่นของเฒ่าพานขึ้นมาเฉยเลย!”

“เมนต์บนพูดเกินไปแล้วนะ พี่หยางหล่อขนาดนั้น จะเอาไปเทียบกับเฒ่าพานได้ยังไง? แต่จะว่าไป พอนึกถึงตอนพี่หยางทำหน้าตาหื่นกามแล้วพูดว่า ‘แม่สาวน้อย งดงามยิ่งนัก’ ฉันก็เริ่มตั้งตารอขึ้นมาเหมือนกันแล้วสิ!”

เมื่อได้ยินการจัดบทของผู้กำกับ คนดูในห้องไลฟ์ก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที ทุกคนต่างแสดงสีหน้าคาดหวัง นึกไม่ถึงเลยว่าคนพวกนี้จะต้องมาเล่นละครสงครามสไตล์โอเวอร์ด้วย

ที่สำคัญ ต่อให้เป็นละครโอเวอร์ก็ช่างเถอะ แต่ดันเป็นบทตัวประกอบแบบนี้เนี่ยสิ!