บทที่ 79 ลุคนี้ แสบตากันทั้งบาง!

"ผู้กำกับ เกินไปแล้วนะ!"

"ให้ผมเล่นเป็นตัวร้ายก็ช่างเถอะ แต่ทำไมต้องเป็นทหารญี่ปุ่นด้วยล่ะ? เอาเถอะ เรื่องนี้ก็พอทำเนา แต่คุณดันบังคับให้ผมขาหักอีกเนี่ยนะ!"

"เรื่องนี้ผมก็ยังพอทนได้ แต่คุณถึงกับต้องให้ผมแสดงท่าทางหื่นกระหายเบอร์นั้น แถมตอนจบยังต้องโดนยิงแสกหน้าหัวระเบิดอีก!"

"เรามีความแค้นฝังหุ่นอะไรกันนักหนาเหรอครับ ผมคู่ควรแค่บทตัวตลกทุเรศๆ แบบนี้เองเหรอ? ขอเปลี่ยนบทไม่ได้หรือไง ให้ผมเล่นเป็นศพยังได้เลยนะ!"

หลี่หยางเริ่มชักสีหน้า บทนี้มันอุบาทว์เกินไปแล้ว!

"จริงด้วยค่ะผู้กำกับ ให้พวกเราเล่นเป็นศพด้วยคนสิคะ!"

หลิวเทียนเซียนและคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เริ่มไม่พอใจเช่นกัน

การต้องมาเล่นฉากถูกย่ำยี มันเสี่ยงต่อการโดนแต๊ะอั๋งมากเลยไม่ใช่เหรอ?

ถ้าเป็นการถ่ายทำละครจริงๆ ตามปกติก็ว่าไปอย่าง เพราะยังใช้สแตนด์อินแทนได้ แต่ตอนนี้พวกเธอมาเป็นตัวประกอบ จะไปหาสแตนด์อินมาจากไหน!

ถ้าต้องปล่อยให้ใครก็ไม่รู้มาลูบคลำตามเนื้อตามตัว จะยอมได้ยังไงกัน?

"เอ่อ เรื่องนี้…"

ผู้กำกับได้ยินแล้วก็เริ่มลังเล นี่เป็นบทที่เขาคัดสรรมาอย่างดี ทั้งสั้นที่สุดและดีที่สุดแล้วแท้ๆ

ขอแค่แสดงสำเร็จ มีคนดูที่ไหนบ้างจะไม่อยากเห็นฉากเหล่าเทพธิดาโดนย่ำยี?

แต่ในเมื่อดาราไม่เต็มใจ เขาก็รู้สึกลำบากใจที่จะบังคับ

ระหว่างที่กำลังไม่รู้จะพูดยังไงต่อ จู่ๆ รองผู้กำกับที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะร่าขึ้นมา "ทุกท่านครับ เรื่องเปลี่ยนบทน่ะไม่มีปัญหาหรอกนะ แต่ดูเหมือนคนดูในห้องไลฟ์ของพวกคุณจะสนับสนุนบทพวกนี้กันสุดๆ เลยล่ะสิ!"

ได้ยินดังนั้น ผู้กำกับจึงรีบหันไปมองทันที เห็นรองผู้กำกับกำลังใช้มือถือเปิดดูไลฟ์อยู่

เขารีบยื่นหน้าเข้าไปดู พอเห็นคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ก็ถึงกับยิ้มแป้นออกมา

นี่มันสวรรค์โปรดชัดๆ!

บอสหยาง นาน่า และคนอื่นๆ ต่างก็หยิบมือถือขึ้นมาดูคอมเมนต์ลอยในห้องไลฟ์ แล้วก็ถึงกับพูดไม่ออก

ยิ่งพวกเธอปฏิเสธ ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็ยิ่งอยากดูฉากนี้มากขึ้นไปอีก

นอกจากจะเรียกร้องว่าต้องรับคำท้านี้ให้ได้แล้ว ยังบังคับให้พิธีกรอย่างนาน่าต้องร่วมลงสนามไปด้วยอีกคน

โดยเฉพาะฉากของหลี่หยาง เสียงเรียกร้องยิ่งถล่มทลาย

รายการวาไรตี้ คนดูคือพระเจ้า ถ้าไม่ตอบสนองความต้องการ ก็คงจะพูดยากแล้ว

"ฉันตัดสินใจแล้ว เอาบทพวกนี้นี่แหละค่ะ!"

ในฐานะพิธีกร นาน่ามีหน้าที่ต้องปลุกเร้าบรรยากาศของรายการ ตอนนี้เธอเลยเมินสายตาของหลี่หยางและคนอื่นๆ ไปโดยสิ้นเชิง แล้วเคาะการตัดสินใจทันที

"ดีมาก ไปแต่งหน้า ไปแต่งหน้ากันเลย!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทางทีมงานกองถ่ายก็ไม่รอช้า รีบเชื้อเชิญทุกคนไปแต่งหน้าเตรียมตัวอย่างกระตือรือร้นทันที

ในขณะเดียวกัน บรรยากาศในห้องไลฟ์ก็คึกคักขึ้นมาตามๆ กัน ผู้คนมากมายต่างเฝ้ารอด้วยความตื่นเต้น

"เยี่ยม การให้นาน่าลงสนามด้วยตัวเองเป็นตัวเลือกที่ดีมากจริงๆ!"

"มีเธอคอยนำบรรยากาศด้วยตัวเอง อนาคตของรายการนี้สดใสแน่นอน! มันต้องมีความท้าทายแบบนี้สิ!"

"ไป ทุ่มเงินลงไปอีกสองสามแสนเดี๋ยวนี้ ดึงคนเข้ามาดูเพิ่ม!"

ที่หลังฉากของทีมงานรายการ เมื่อเห็นภาพนี้ โดยเฉพาะคอมเมนต์ลอยที่ส่งเสียงเฮกันสนั่น ผู้กำกับรายการก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา ก่อนจะสั่งการด้วยสีหน้าจริงจัง

ได้ยินคำสั่ง ทีมงานรายการทั้งกองก็เริ่มง่วนกับงานทันที

ตอนนี้ห้องไลฟ์รวมเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์เวลานี้พุ่งทะลุไปถึงแปดล้านคน

และจากการยิงโฆษณาดึงคนเข้ามา ตัวเลขนี้ก็ยิ่งพุ่งกระฉูดขึ้นไปอีก เพียงไม่กี่สิบนาที ยอดผู้ชมก็เฉียดหลักสิบล้านเข้าไปทุกที

นี่คือยอดผู้ชมที่ยังคงปักหลักดูอยู่จริงๆ

รายการน้องใหม่ที่สามารถตรึงคนดูได้มหาศาลขนาดนี้ภายในเวลาไม่กี่วัน อนาคตสดใสไร้ขีดจำกัด ปังระเบิดระเบ้ออย่างแน่นอน

"เชี่ย ชุดกี่เพ้า ชุดนักเรียนยุคสาธารณรัฐ ชุดงิ้ว ชุดเดรสฝรั่งเหรอเนี่ย?"

"สวยชะมัด สี่เทพธิดาชัดๆ!"

"อุ๊ยตาย บ้าเอ๊ย นั่นใครวะน่ะ จะทำตัวทุเรศได้มากกว่านี้อีกไหม?"

ไม่นานนัก บอสหยาง หลี่หยาง และคนอื่นๆ ก็แต่งตัวตามบทบาทในกองถ่ายเสร็จและเดินออกมา เรียกเสียงฮือฮาในห้องไลฟ์ได้ในทันที

และในเวลานี้ ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์ก็พุ่งทะลุสิบล้านคนไปแล้ว ทุกคนต่างพากันอ้าปากค้าง

ฉากนี้เล่าถึงอำเภอเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ถูกตีแตก ทหารญี่ปุ่นบุกทะลวงเข้ามา เผาบ้าน ปล้นสะดม ฆ่าฟัน ทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า

โดยที่บอสหยางและสาวงามอีกสามคนรวมถึงนาน่า รับบทเป็นสี่พี่น้องตระกูลเจิ้ง ซึ่งเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเมือง และให้การสนับสนุนการต่อต้านทหารญี่ปุ่นอย่างสุดกำลัง

เมื่อพวกทหารญี่ปุ่นบุกเข้ามา จึงไม่มีทางละเว้นบ้านหลังนี้ไปได้ และสี่พี่น้องก็มีชะตากรรมที่ต้องถูกย่ำยีจนตาย

ในตอนนี้ ภาพลักษณ์ตามบทของบอสหยางและคนอื่นๆ ปรากฏขึ้น สร้างความตื่นตาตื่นใจให้ผู้ชมในห้องไลฟ์อย่างไม่รู้จบ

เห็นเพียงบอสหยางสวมชุดกี่เพ้า รูปร่างที่เพรียวบางแต่ทว่าหน้าอกหน้าใจกลับอวบอิ่มเต่งตึง ดันทรวดทรงของชุดกี่เพ้าออกมาจนเด่นชัด ส่วนที่ควรคอดก็คอด ส่วนที่ควรใหญ่ก็ใหญ่โตเกินต้านทาน

หันไปดูหลิวเทียนเซียนที่สวมชุดนักเรียนยุคสาธารณรัฐ ไม่เพียงแต่ดูสาวสะพรั่งและสดใส แต่ยังแผ่กลิ่นอายความงดงามบริสุทธิ์ราวกับนางฟ้า สวยหยาดเยิ้มจริงๆ!

ยังมีนาน่าที่ตอนนี้สวมชุดเดรสแบบตะวันตก ดูเหมือนคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ที่เพิ่งสำเร็จการศึกษากลับมาจากต่างประเทศ ออร่าจับสุดๆ

และสุดท้ายคือเติ้งฉีฉี ในเรื่องเธอเป็นคนชอบร้องงิ้ว ในช่วงเวลาที่เผชิญหน้ากับความเป็นความตาย เธอจึงแต่งหน้างิ้ว สวมชุดแสดงงิ้ว เตรียมร้องงิ้วรอบสุดท้ายให้คนในครอบครัวฟังเพื่อรอคอยความตาย!

ต้องยอมรับเลยว่า การแต่งกายของสี่สาวงามนั้นแตกต่างกันไปคนละแบบ แต่กลับน่าทึ่งทุกคน ออร่าของพวกเธอมันยอดเยี่ยมจริงๆ

ทว่าพอถึงคิวหลี่หยางปรากฏตัว ทุกคนในกองถ่ายกลับต้องยืนเอ๋อไปตามๆ กัน

เห็นเพียงเขาถือไม้เท้าไว้ข้างหนึ่ง ขาขวามีผ้าพันแผลมัดข้อเท้าแขวนยกสูงไว้ ไม่สามารถแตะพื้นได้เลย

ยังไม่ทันได้เริ่มถ่ายทำ เขาก็กลายเป็นคนขาเป๋ไปเสียแล้ว

ชุดเครื่องแบบทหารญี่ปุ่นสีเหลืองอ๋อย บนหมวกมีตราสัญลักษณ์พระอาทิตย์ แถมใต้จมูกยังแปะหนวดจิ๋มเอาไว้อีกกระจุกหนึ่ง

ท่าทางการเดินกะโผลกกะเผลกอันแสนน่าเกลียดน่าชัง พลันดึงสายตาที่กำลังชื่นชมความงามของคนดูให้ดิ่งจากสรวงสวรรค์ลงสู่นรก ทำเอาทุกคนตะลึงงันไปตามๆ กัน!

แม้แต่ผู้คนในกองถ่ายพอเห็นท่วงท่าการเดินออกมาของเขา ก็ยังอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ

ไม่ใช่แค่เพราะลุคของหลี่หยางในตอนนี้มันพิลึกพิลั่นเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะออร่าที่แผ่ออกมาจากข้างใน มันชวนให้ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่านี่คือหลี่หยางที่หากตัดเรื่องนิสัยแย่ๆ ทิ้งไป ก็ถือว่าหล่อเหลาเอาการคนนั้นจริงๆ หรือ?

มันจะทุเรศเกินไปแล้วไหม? ในดวงตาทั้งสองข้างนั่น แทบจะเขียนคำว่า 'ฉันมันชั่วช้า' กับ 'ฉันคือไอ้หื่นกาม' แปะหราเอาไว้เลย

ภาพรวมทั้งหมดดูยังไงก็คือไอ้ทหารญี่ปุ่นชั้นต่ำที่น่าขยะแขยงคนหนึ่งชัดๆ ละครยังไม่ทันได้เริ่มถ่าย แค่มองหน้าเขาก็พาให้คนดูอินตามบทไปเรียบร้อยแล้ว

โดยไม่มีใครรู้เลยว่า ตอนนี้หลี่หยางได้สวมโมเดลตัวละครไปเป็นที่เรียบร้อย

พูดตามตรง หลี่หยางไม่ชอบบทนี้เอามากๆ เพราะลึกๆ เขาก็ค่อนข้างมีเลือดรักชาติอยู่พอตัว เดิมทีก็ไม่ชอบไอ้พวกทหารญี่ปุ่นอยู่แล้ว พอต้องมาสวมบทเป็นพวกมันแบบนี้ ในใจจึงรู้สึกอึดอัดไม่น้อย

อีกอย่าง ตัวละครนี้ไม่มีอะไรดีติดตัวมาเลย ในสายตาของเขา รับบทนี้ไปมีแต่ขาดทุนกับขาดทุน

ตอนนี้เขาผสานเข้ากับตัวละครแล้ว จึงพยายามมองหาดูว่ามีอะไรที่พอจะชดเชยให้รู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง

อย่าว่าไป เขาดันเจอเข้าจริงๆ เสียด้วย

หลังจากผสานเข้ากับตัวละคร เขาก็เชี่ยวชาญภาษาญี่ปุ่นขึ้นมาในพริบตา

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยได้ให้ราคากับมันเท่าไหร่ แต่นี่ก็นับเป็นลาภลอยที่คาดไม่ถึง ในความคิดของเขา ตอนนี้ตัวเองรับบทเป็นทหารญี่ปุ่นได้สมบทบาทสุดๆ อย่างแน่นอน

กระทั่งสำเนียงภาษา เขายังพูดออกมาได้เป๊ะปังประหนึ่งเป็นคนญี่ปุ่นแท้ๆ เลยทีเดียว!

"ทุกฝ่ายพร้อมแล้ว เริ่มได้…"

เมื่อเห็นการแต่งกายของแต่ละคน ผู้กำกับก็ค่อนข้างพอใจอย่างมาก

หลังทีมงานจัดแจงตำแหน่งเรียบร้อย การถ่ายทำก็เริ่มต้นขึ้นในที่สุด

ฉากแรก เสียงปืนและระเบิดดังสนั่นที่ประตูกำแพงเมือง สงครามปะทุขึ้นอย่างดุเดือด ภาพเหตุการณ์เต็มไปด้วยความโหดร้ายทารุณ

เปลี่ยนฉากมาถ่ายทำฉากที่สอง ภายในคฤหาสน์ตระกูลเจิ้ง ในเวลานี้ผู้ชายในบ้านต่างออกไปร่วมรบกันหมด เหลือเพียงนายท่านเจิ้งและภรรยานั่งอยู่กลางลานเรือนเพื่อฟังลูกสาวคนเล็กร้องงิ้ว

บทเพลงที่ขับขานคือเพลงสี่ด้านเพลงฉู่ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความโศกเศร้าและเด็ดเดี่ยว

คนในครอบครัวนี้ ต่างแอบซ่อนมีดสั้นและปืนพกเอาไว้ในมือ รอเพียงแค่พวกทหารญี่ปุ่นบุกเข้ามา พวกเขาก็พร้อมจะสู้ตายถวายชีวิต

หากฆ่าพวกมันไม่ได้ก็จะชิงปลิดชีพตัวเอง ยอมตายดีกว่าตกไปอยู่ในเงื้อมมือของพวกมัน