บทที่ 55 เตรียมซักถุงเท้าเหม็นๆ ของฉันได้เลย!

【ระดับความยากของภารกิจปัจจุบันเกินกว่าการประเมินเดิม สถานะภารกิจได้รับการอัปเดต】

【ภารกิจเดิม "บทบันทึกสู่ความเป็นเทพ" ได้รับการอัปเกรดโดยอัตโนมัติ】

【ภารกิจขั้นสูง: ทวนกระแสน้ำ】

【รายละเอียดภารกิจ】

1. เพลงไตเติล (เพลงใดก็ได้) ติดท็อป 3 บนชาร์ตรายสัปดาห์ของ Melon ติดต่อกันสองสัปดาห์

2. คว้าทริปเปิลคราวน์ในรายการ Music Bank และ Inkigayo ในช่วงเวลาโปรโมตเดียวกันกับ FLARE

【จำกัดเวลาภารกิจ】 ภายในสี่สัปดาห์ นับตั้งแต่วันแรกของการคัมแบ็ก

【บทลงโทษหากล้มเหลว】 สุ่มหักระดับพรสวรรค์หนึ่งระดับ

【รางวัลเมื่อสำเร็จ】

แต้มคุณสมบัติ x4 (รางวัลเดิมเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า)

ไอเทมการ์ด 【ขยายคลื่นสะท้อน】 (ไอเทมแบบใช้ครั้งเดียว) เพิ่มค่าความสามารถทั้งหมดของทุกคนในทีมเป็น 200% ของระดับเดิมสำหรับการแสดงบนเวทีครั้งนั้น หมดผลทันทีหลังการแสดงบนเวทีสิ้นสุดลง ไอเทมนี้ไม่สามารถใช้ในการซ้อมได้ ไม่สามารถแยกส่วนได้ และไม่สามารถถ่ายโอนได้

เผยเซี่ยอันเข้ามาในมิติทันทีที่ระบบประกาศการอัปเดตภารกิจ

เธออ้าปากค้างพลางจ้องมองหน้าต่างภารกิจตาไม่กะพริบ

แต้มคุณสมบัติสี่แต้มกับไอเทมการ์ดบัฟเพิ่มพลังเป็นสองเท่าให้ทั้งทีม—ถ้าเป็นเวลาอื่น รางวัลสองอย่างนี้คงทำให้เธอกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจไปแล้ว

แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก ยิ่งรางวัลใหญ่เท่าไหร่ ความหมายของระบบก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น

ระบบคำนวณแล้วว่าภารกิจนี้มีโอกาสสำเร็จต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนต้องชดเชยด้วยการเบิลรางวัลให้เป็นสองเท่า

เผยเซี่ยอันนั่งขัดสมาธิลง เอามือเท้าคาง "ถงจื่อ นายเคยพิจารณาปัญหาตามความเป็นจริงบ้างไหม วงที่มีฐานแฟนคลับมหาศาลอย่าง FLARE ขายได้เป็นล้านชุด แล้วพวกเราที่เป็นเกิร์ลกรุ๊ปรุกกี้จะขายได้สักกี่แผ่นกันเชียว สัดส่วนยอดขายอัลบั้มของ Music Bank กับ Inkigayo มันเสียเปรียบเกิร์ลกรุ๊ปรุกกี้อย่างพวกเราแต่แรกอยู่แล้วนะ แล้วบทลงโทษนี่…"

ระบบเอ่ยขัดขึ้นมาเสียงเรียบ "ไม่มีพื้นที่ให้ต่อรอง"

เผยเซี่ยอันสะอึก เจ้าหมอนี่ไม่ไว้หน้ากันเลยสักนิด

ดวงตาของเธอกลอกไปมาสองสามตลบคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ จากนั้นจึงเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม "งั้นฉันถามอะไรอีกอย่าง นายมีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับ FLARE บ้างไหม พวกเขาเดบิวต์มานานขนาดนี้ คงไม่มีทางที่จะขาวสะอาดไร้ข่าวฉาวหรอกมั้ง นายก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร…"

ระบบเงียบไปครู่ใหญ่ และเมื่อส่งเสียงออกมาอีกครั้ง ระดับเสียงก็ดังสนั่นจนสั่นสะเทือนเศษแท่งไฟที่ลอยคว้างอยู่ในมิติ

"ฉันบอกเธอกี่ครั้งแล้ว ฉันเป็นระบบบ่มเพาะ! ไม่ใช่คลังเก็บข่าวซุบซิบของวงการบันเทิง!"

"ฐานข้อมูลของฉันครอบคลุมเทคนิคการร้องเพลง โครงสร้างท่าเต้น พารามิเตอร์การมิกซ์เสียง และองค์ความรู้ในอุตสาหกรรมดนตรีระดับโลก แต่ไม่รวมถึงเรื่องส่วนตัวของไอดอล!"

"โอเคๆ เข้าใจแล้ว!" เผยเซี่ยอันยกมืออุดหู "ก็แค่ถามดูเฉยๆ จำเป็นต้องเดือดเบอร์นั้นเลยเหรอ…"

"ความเคียดแค้นร่วมกันของเหล่าแฟนคลับเกลียดคนอยู่สองประเภทที่สุด นั่นคือไอดอลที่ไร้จรรยาบรรณ และซาแซงแฟนที่ขุดคุ้ยความเป็นส่วนตัวของคนอื่น!" ระบบยังคงเดือดดาลไม่หาย "ถ้าเธอริอาจไปสะกดรอยตามแอบถ่ายคนอื่นล่ะก็ เราได้ตายไปด้วยกันแน่!"

เผยเซี่ยอันรีบยกสองมือยอมจำนน "ไม่ทำหรอกน่า! เมื่อกี้ฉันแค่ร้อนใจเลยถามเปะปะไปเรื่อยเฉยๆ สาบานได้เลย!"

ระบบส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอแล้วไม่พูดอะไรอีก

แสงในมิติค่อยๆ หรี่ลงกลับสู่โทนสีชมพูอมม่วงตามเดิม หน้าต่างระบบยังคงลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ตัวอักษรแต่ละตัวหยุดนิ่งไม่ไหวติง

จะว่าไปเรื่องข่าวฉาว ควอนแทโฮอยู่กับ TE มาตั้งหลายปี แถมชื่อของเขายังปรากฏอยู่ในเครดิตโปรดิวเซอร์ของอัลบั้มเต็มชุดที่หนึ่งถึงชุดที่สามของ FLARE อีกด้วย

ถ้าจะมีใครในโลกนี้นอกจากคนใน TE ที่เข้าใจสมาชิกเหล่านั้นดีที่สุด คนคนนั้นก็ต้องเป็นเขาอย่างแน่นอน

เผยเซี่ยอันได้แต่คิดในใจ ไม่กล้าเอ่ยปากถามออกไป

เธอเดาถูกแล้ว ควอนแทโฮรู้ความลับดำมืดบางอย่างจริงๆ

ซงซีวอนแห่งวง FLARE แอบคบหากับแฟนคลับอยู่ลับๆ…

หากเรื่องนี้หลุดออกไป เมื่อดูจากสัดส่วนแฟนคลับผู้หญิงของซงซีวอนแล้วล่ะก็ รับรองได้เลยว่าจะต้องทำให้ TE ปวดหัวจนกระอักเลือดแน่

แต่เขาไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ออกไปหรอก

ไม่ใช่แค่เพราะ FLARE เป็นวงที่เขาปั้นมากับมือเท่านั้น

เขายังจำได้ว่าทุกคนมีสีหน้าอย่างไรตอนก้าวเข้ามาในบริษัท จำน้องเล็กที่ผล็อยหลับไปบนโซฟาทั้งที่ยังกำแผ่นเนื้อเพลงไว้ในมือตอนอัดอัลบั้มเต็มชุดแรกยันเช้ามืดได้ และยังจำลีดเดอร์ที่โผเข้ากอดเขาพลางร้องไห้โฮในวันที่อัลบั้มเต็มชุดที่สองคว้ารางวัลแดซังได้

ความทรงจำเหล่านี้ไม่ใช่กระสุนปืน มันไม่อาจนำมาบรรจุใส่รังเพลิงแล้วเล็งยิงใส่อดีตเด็กๆ ของตัวเองได้ เขาไม่ใช่คิมซองจุน และไม่ได้คิดที่จะกลายเป็นคนแบบคิมซองจุน

เมื่อไม่มีทางลัด เผยเซี่ยอันจึงทำได้เพียงตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อมอย่างหนัก เพื่อทำผลงานบนเวทีรายการเพลงของ "Party" ให้ออกมาดียิ่งขึ้น

ปัจจุบันระดับการเต้นของเธอยังคงอยู่ที่ D (เพิ่งจะแตะเส้นขอบพอดี พอจะตามจังหวะได้แบบกระท่อนกระแท่น)

ตลอดสามวันที่เหลือ เผยเซี่ยอันทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับการฝึกซ้อม เธอจำเพลง "Party" ได้ขึ้นใจทั้งเพลงแล้ว แต่ท่วงท่ายังคงขาดตกบกพร่องอยู่บ้าง

เธอยืนอยู่หน้ากระจกเสมือนจริงในมิติ ยกแขน บิดสะโพก และลงเท้าตามจังหวะ

จังหวะแรกสะดุด จังหวะที่สองเร็วไป จังหวะที่สามดึงกลับมาได้ แต่แล้วดนตรีก็เร่งจังหวะขึ้นกะทันหัน

"ช้าไป ลำดับการออกแรงของไหล่กับสะโพกสลับกัน เริ่มใหม่"

"เธอขยับมือเร็วไปเสี้ยวจังหวะ เธอกำลังรีบเร่ง ไม่ใช่คุมจังหวะ เอาใหม่"

"คราวนี้เข้าจังหวะแล้ว แต่แกนกลางลำตัวไม่นิ่ง ท่อนบนแกว่งไปหมด รู้ไหมว่าเวลาโคลสอัป ท่าทางที่แกว่งนั้นจะยิ่งเห็นชัดแค่ไหน? ทำใหม่อีกรอบ"

ตลอดการฝึกซ้อมหนึ่งชั่วโมง เผยเซี่ยอันโดนระบบสวดไปไม่ต่ำกว่ายี่สิบครั้ง

ตั้งแต่ "หัวเข่าเธอกับดนตรีกำลังทะเลาะอะไรกันอยู่?" ไปจนถึง "ท่าบิดสะโพกนี้เธอทำไปสามรอบ องศาไม่ซ้ำกันสักรอบ ไม่มีกล้ามเนื้อจดจำบ้างเลยหรือไง?"

แต่จุดผิดพลาดก็ค่อยๆ ลดน้อยลงทีละนิด อัตราความผิดพลาดก็ลดลงตาม

ในคืนก่อนเพลงจะปล่อย ในที่สุดเธอก็สามารถตามทันทุกการเปลี่ยนจังหวะได้

เผยเซี่ยอันทิ้งตัวลงนอนแผ่บนพื้นมิติระบบ หน้าอกกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง เสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยเหงื่อจนแนบเนื้อ มีข้อความตัวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบ

【อัปเดตระดับการเต้น: D→C-】

การเต้น: C- (ระดับ 1: ไม่จำเป็นต้องคอยมองดูท่าทางของเพื่อนร่วมวงเพื่อจับจังหวะอีกต่อไป)

แม้กระทั่งสมรรถภาพทางกายของเธอก็พัฒนาจาก D+ เป็น C- เช่นกัน

ตอนนี้ นอกจากทักษะการแร็ปที่ยังคงเป็น F อย่างน่าเวทนาแล้ว ความสามารถสำคัญด้านอื่นๆ ล้วนก้าวขึ้นสู่ระดับ C กันหมดแล้ว

หากตัดเรื่องแร็ปออกไป ถ้าเธอยังเป็นเด็กฝึก ด้วยระดับฝีมือในตอนนี้แม้จะยังห่างไกลจากคำว่า ACE อยู่บ้าง แต่ก็ดีพอจะติดกลุ่มเดบิวต์ได้อย่างสบายๆ

นี่คือการพัฒนาแบบก้าวกระโดดอย่างแท้จริง

เธอออกจากมิติระบบ ท้องฟ้านอกหน้าต่างเพิ่งจะเริ่มสว่างรำไร

เผยเซี่ยอันย่องลุกจากเตียง ตั้งใจจะออกไปซื้ออาหารเช้าให้เพื่อนร่วมวงก่อน

ทันทีที่ก้าวออกจากห้องนอน เธอก็เห็นซากินั่งกอดเข่าพิงโซฟาอยู่บนพื้น

เผยเซี่ยอันแปลกใจ ยัยคนนี้ปกติขี้เซาจะตายไป ทำไมวันนี้ถึงตื่นเช้าได้?

"ซากิ ทำไมไม่นอนล่ะ ตื่นเช้าขนาดนี้เชียว?"

"ออนนี่ ฉัน…ฉันกังวลนิดหน่อยค่ะ…"

เผยเซี่ยอันเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ "มีอะไรให้ต้องกังวลกัน?"

"ถ้าเกิดพวกเราไม่ติดชาร์ตขึ้นมาจะทำยังไงล่ะคะ?"

เผยเซี่ยอันทั้งขำทั้งเอือมระอา "คราวที่แล้วตอนปล่อย Fate เธอก็เป็นแบบนี้"

"คราวที่แล้วกระแสมันไม่ได้แรงขนาดนี้นี่คะ"

เผยเซี่ยอันไม่ได้กังวลเรื่องนี้เท่าไรนัก นี่มันเพลง "Party" เชียวนะ ไม่มีทางที่จะไม่ติดชาร์ตหรอก อย่างมากที่สุดอันดับก็อาจจะไม่ได้หวือหวานัก

"เอาแบบนี้ไหมล่ะ ถ้าไม่ติดชาร์ต ฉันจะเลี้ยงเนื้อย่างเธอ ให้เธอกินเงียบๆ ไม่บอกพวกนั้น แต่ถ้าติดชาร์ต เธอต้องซักถุงเท้าให้ฉันหนึ่งสัปดาห์ ตกลงไหม?"

"เอ๊ะ?" สมองน้อยๆ ของซากิประมวลผลตามแทบไม่ทัน เธออยากกินเนื้อย่าง แต่ก็อยากให้ "Party" ติดชาร์ตมากกว่า ทว่าก็ไม่อยากซักถุงเท้าให้เผยเซี่ยอันอยู่ดี…

เผยเซี่ยอันจิ้มหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆ พลางวางมาดพี่สาว "เพราะเธอชอบพูดจาบั่นทอนกำลังใจแบบนี้ไง ฉันถึงต้องดัดนิสัยสักหน่อย เตรียมตัวซักถุงเท้าเหม็นๆ ให้ฉันได้เลย"

ซากิหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ และดูผ่อนคลายขึ้นมาก

ตอนเที่ยงวัน เพลง "Party" ก็ปล่อยออกมาตรงเวลา

หนึ่งชั่วโมงต่อมา อันดับชาร์ตชั่วโมงแรกได้รับการอัปเดต และตารางอันดับแบบเรียลไทม์ก็ทำเอาทุกคนต้องอ้าปากค้าง…