บทที่ 74 บริษัทใหม่ หอพักใหม่

ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสี่ เผยเซี่ยอันเป็นคนแรกที่พุ่งพรวดออกไป

โถงทางเดินกว้างกว่าของบริษัทเดิมถึงสองเท่า ปูด้วยพรมสีเทาเข้ม ผนังที่เคยมีแต่โปสเตอร์ซีดจางเหมือนในตึกเก่า บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยภาพคอนเซปต์ของ DUAL ในกล่องไฟส่องสว่าง

เธอวิ่งเหยาะๆ ไปจนสุดทางแล้วผลักประตูเข้าไป ไฟในห้องสว่างขึ้นโดยอัตโนมัติ ผนังด้านหนึ่งติดกระจกเงาบานใหญ่เต็มพื้นที่ ส่วนพื้นห้องซ้อมใหม่เอี่ยมก็สะท้อนแสงผิวด้านดูหรูหรา เธอจำยี่ห้อลำโพงตรงมุมห้องได้ทันที เป็นรุ่นเดียวกับที่เคยอยู่ในห้องอัดเสียงของตึกเก่านั่นเอง

"ของเก่าย้ายมาไว้ที่นี่" ควอนแทโฮยืนพิงกรอบประตูเอ่ยขึ้น "ส่วนของใหม่อยู่ในห้องทำเพลง"

ห้องทำเพลงอยู่ที่ไหนคะ?

"ชั้นห้า ไปดูเองสิ"

ยังไม่ทันขาดคำ เผยเซี่ยอันก็วิ่งพรวดพราดออกไปแล้ว

ซากิวิ่งตามหลังเธอไปได้ไม่กี่ก้าวก็ชะงักแล้วหันกลับมา เพราะเห็นพัคอึนซองกำลังยืนนิ่งมองกระจกในห้องซ้อม

พัคอึนซองยื่นมือออกไปแตะผิวกระจก นี่ไม่ใช่กระจกที่มีรอยขูดขีดเหมือนห้องเดิม แต่เป็นกระจกห้องซ้อมระดับมืออาชีพที่ฝังเรียบเนียนไปกับผนัง สะท้อนใบหน้าของเธอได้คมชัดทุกมิติ รวมถึงห้องซ้อมกว้างขวางที่อยู่เบื้องหลัง

"ห้องซ้อมนี้ใหญ่กว่าของ TE อีกมั้งเนี่ย? ฉันดูสารคดีของ FLARE ขนาดก็ดูพอๆ กันเลยนะ?"

"ห้องนี้รองรับวงใหญ่สิบกว่าคนได้สบายๆ แต่ตอนนี้ทั้งบริษัทมีศิลปินแค่พวกเธอห้าคนนั่นแหละ"

ชเวมีซุกที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

ทันใดนั้น ซากิก็ส่งเสียงกรีดร้องลั่นมาจากห้องข้างๆ

ฮันจียุนรีบก้าวยาวๆ ตามไปดู เห็นซากิยืนอยู่ตรงกลางประตูเก็บเสียงของห้องอัด ขาสองข้างยืนคร่อมธรณีประตู เท้าซ้ายอยู่ในห้องอัด ส่วนเท้าขวาเหยียบอยู่ตรงทางเดิน

"พี่จียุน! ประตูนี้สุดยอดมาก! พอปิดปุ๊บก็ไม่ได้ยินเสียงข้างนอกเลยค่ะ! ตอนอยู่ตึกเก่านะ ต่อให้ปิดประตูแน่นแค่ไหน ฉันยังได้ยินเสียงพี่อึนซองตะโกนด่าจากข้างนอกอยู่เลย!"

"ตอนนี้ฉันก็ด่าเธอจากตรงนี้ได้เหมือนกันย่ะ" เสียงพัคอึนซองลอยมาจากสุดทางเดิน

ซากิรีบดึงประตูปิดสนิททันควัน

ฮันจียุนเดินไปจนสุดทางเดินแล้วผลักประตูบานสุดท้ายออก มันคือห้องประชุมขนาดเล็กที่มีหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น มองออกไปเห็นทิวต้นแปะก๊วยทอดยาวตลอดแนวถนน

ตรงกลางวางโต๊ะไม้ยาวทำจากไม้แอช ฝังรางเก็บสายไฟอย่างเป็นระเบียบบนหน้าโต๊ะ เก้าอี้แต่ละตัวมีเต้ารับไฟฟ้าแบบฝาพับติดตั้งอยู่ตรงหน้า

ห้านาทีต่อมา ทั้งห้าคนก็มารวมตัวกันในห้องสตูดิโอส่วนตัวของเผยเซี่ยอันบนชั้นห้า

ห้องนี้กว้างกว่าห้องเดิมอย่างน้อยสามเท่า มิกเซอร์ตัวใหม่ ลำโพงมอนิเตอร์ตัวใหม่ แถมผนังยังบุด้วยฉนวนซับเสียงอย่างดี

เผยเซี่ยอันนั่งลงหน้าไมโครโฟน วางมือทาบลงบนก้านเฟดเดอร์ แววตาและสีหน้าของเธอราวกับเด็กที่เพิ่งได้สัมผัสเปียโนเป็นครั้งแรก

ควอนแทโฮยืนกอดอกอยู่ตรงประตู "ห้องนี้กั้นขึ้นมาเพื่อเธอโดยเฉพาะเลยนะ ระบบกันเสียงดีกว่าชั้นล่างอีก ต่อให้เปิดเบสกระหึ่มตอนตีสามก็ไม่มีใครว่า ชั้นล่างไม่มีคนอยู่ ข้างๆ ก็เป็นคลินิกฟัน กลางคืนไม่มีใครอยู่ตึกนี้เลยสักคน"

ให้ตายสิ ดูท่ากะจะให้เธอรับหน้าที่โปรดิวซ์อัลบั้มต่อๆ ไปทั้งหมดเลยสินะ

เผยเซี่ยอันหันไปมองเขา "ท่านประธานคะ ตึกนี้คงหมดเงินไปมหาศาลเลยใช่ไหมคะ"

"ก็ได้มาจากมินิอัลบั้มนั่นแหละ"

"ได้มาเท่าไหร่เหรอคะ?"

"ยอดขายทะลุล้านแผ่นไปแล้ว เธอคิดว่าเท่าไหร่ล่ะ? เดี๋ยวส่วนแบ่งของเธอ ฉันจะโอนตามไปให้ทีหลัง"

เผยเซี่ยอันแทบจะเป็นลม ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่าแค่มินิอัลบั้มชุดแรกชุดเดียว จะทำให้บริษัทย้ายตึกใหม่ได้ขนาดนี้

"นี่ฉันฝันไปหรือเปล่าเนี่ย ระบบ?"

ระบบส่งเสียงฮึดฮัดในหัว "เธอลืมไปแล้วหรือไง แค่แหกปากร้องเพลงเพลงเดียวยังส่งให้ค่าย SM ย้ายตึกใหม่ได้เลย นี่เล่นปล่อยมาทั้งอัลบั้ม อย่ามาทำเป็นตื่นตูมหน่อยเลยน่า"

เผยเซี่ยอันไม่สนใจคำแดกดัน ลูบคลำอุปกรณ์ตรงหน้าด้วยความเห่อสุดขีด

"ท่านประธานคะ ตอนนี้ฉันฟิตจัด รู้สึกเหมือนแต่งเพลงรวดเดียวสิบเพลงยังไหวเลยค่ะ!"

ควอนแทโฮหัวเราะร่า "เรื่องแต่งเพลงน่ะเอาไว้ก่อนเถอะ ไปดูหอพักใหม่ของพวกเธอก่อนดีกว่า"

"มีหอพักใหม่ด้วยเหรอคะ?!"

ห้าสาวส่งเสียงกรี๊ดลั่นพร้อมกัน

"ก็แน่สิ บริษัทเล่นย้ายใหญ่โตขนาดนี้ หอพักจะไม่ย้ายตามได้ยังไง?"

เผยเซี่ยอันเด้งตัวลุกจากเก้าอี้ทันที "ไปกันค่ะ! เร็วเข้า!"

หอพักใหม่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทเท่าไรนัก พอๆ กับหอเดิม เดินแค่ห้าหรือหกนาทีก็ถึง

คราวนี้ไม่ใช่ตึกแถวเก่าๆ โทรมๆ อีกแล้ว แต่เป็นคอนโดมิเนียมสร้างใหม่ ตัวอาคารมีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนา ต้องแตะคีย์การ์ดถึงจะกดลิฟต์ขึ้นไปได้

บนชั้นสิบเอ็ด วินาทีที่ชเวมีซุกกดรหัสผ่านประตูดิจิทัลแล้วดันบานประตูเปิดออก ซากิก็เป็นคนแรกที่มุดตัวผ่านช่องประตูเข้าไป ก่อนจะยืนอ้าปากค้างนิ่งสนิทอยู่ตรงโถงทางเข้า

ที่นี่ไม่ใช่ห้องแคบๆ แบบหนึ่งห้องนอนอีกต่อไปแล้ว

เฉพาะห้องนั่งเล่นก็กว้างกว่าพื้นที่ทั้งห้องของหอเดิมเสียอีก

ชุดโซฟาสีเบจสำหรับห้าที่นั่งจัดวางล้อมเป็นวง บนโต๊ะกลางมีแก้วน้ำดีไซน์เดียวกันวางเรียงไว้ห้าใบ แต่ละใบสกรีนอักษรย่อชื่อของพวกเธอทั้งห้าคน

ห้องครัวอยู่ทางปีกตะวันออกของห้องนั่งเล่น มีเตาแก๊สอย่างดี เตาอบ เครื่องดูดควัน และตู้เย็นบานคู่ขนาดใหญ่

"มีสามห้องนอนจ้ะ" ชเวมีซุกยืนบอกอยู่ตรงปากทางเดิน "ไปตกลงแบ่งห้องกันเองนะ"

ซากิรีบยกมือขึ้นเป็นคนแรก "หนูอยากนอนห้องเดียวกับพี่เซี่ยอันค่ะ!"

"ไม่ได้"

ก่อนที่เผยเซี่ยอันจะได้อ้าปากพูด ชเวมีซุกก็เบรกเอี๊ยดขึ้นมาทันที

"ไหนบอกให้แบ่งกันเองไงคะ? ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ?"

"อีกสองห้องให้พวกเธอแบ่งกันเอง แต่เซี่ยอันต้องใช้สมาธิแต่งเพลง ต้องการพื้นที่ส่วนตัวที่เงียบสงบ"

ซากิจำใจลดมือลงอย่างเสียดาย แต่ก็เถียงไม่ออก

"งั้นหนูนอนกับพี่อึนซองก็ได้"

คังฮานาเป็นคนเงียบๆ ออกจะน่าเบื่อไปหน่อย ส่วนฮันจียุนก็ชอบยึดขนมของเธอ พัคอึนซองแม้จะดูดุไปนิด แต่เอาเข้าจริงเธอกับฮันจียุนก็เข้าขากันได้ดี

พัคอึนซองเบะปากทำหน้าขยาด "ใครอยากจะนอนกับเธอไม่ทราบยะ? วีรกรรมที่แอบเอาขนมไปกินบนเตียงฉันคราวก่อน ฉันยังไม่ได้เช็กบิลเลยนะ"

"แค่หนเดียวเองน่า!"

สุดท้ายการแบ่งห้องก็ลงตัว ฮันจียุนนอนห้องเดียวกับคังฮานา ส่วนซากินอนห้องเดียวกับพัคอึนซอง

ห้องสุดท้ายถูกจัดไว้ให้เผยเซี่ยอัน เป็นห้องนอนใหญ่ที่มีห้องน้ำในตัว เธอจึงไม่ต้องคอยแย่งห้องน้ำกับใครในวง

การที่เธอได้ห้องใหญ่ที่สุดไปครองคนเดียว ไม่มีสมาชิกคนไหนคัดค้านเลยสักนิด

เพราะหากไม่มีเธอ พวกเธอทั้งห้าคนก็คงยังต้องทนนอนเบียดกันเป็นปลากระป๋องอยู่ในห้องรูหนูห้องเดิมนั่นแหละ

พวกเธอใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงในการกลับไปเก็บข้าวของที่หอเก่า

ซากิดึงดันจะขนเตาทำทาโกะยากิที่อุตส่าห์แบกมาจากโอซาก้าไปด้วยให้ได้ ทำเอาพัคอึนซองต้องเปิดศึกปะทะคารมกับเธอไปอีกหลายยก

ในห้องใหม่ เผยเซี่ยอันนำของขวัญที่ได้รับจากแฟนคลับมาจัดเรียงขึ้นชั้นวางทีละชิ้นอย่างประณีต คัดแยกตามโทนสีและขนาด ไล่เฉดสีชมพู ส้ม และฟ้าสลับกันไปอย่างสวยงาม

เมื่อจัดของเข้าที่เรียบร้อย เธอจึงเอ่ยถามระบบ "นี่ระบบ นายคิดว่าอีกนานแค่ไหนฉันถึงจะมีปัญญาซื้อวิลลาหรูๆ แถวฮันนัมดงได้เนี่ย?"

"ตราบใดที่ค่ายหรือตัวเธอไม่พังพินาศไปเสียก่อนละก็นะ…"

"หยุดเลย หยุดพูดเดี๋ยวนี้! ใครเขาอยากฟังเรื่องอัปมงคลกันยะ?! มีระบบกับเขาบ้างทั้งที จะหาที่ไม่คอยขัดคอชาวบ้านไม่ได้เลยหรือไง?"

…

เวลาสองทุ่ม ห้าสาวจัดปาร์ตี้ฉลองขึ้นบ้านใหม่กันอย่างคึกคักกลางห้องนั่งเล่นของหอพักใหม่

ชเวมีซุกสั่งอาหารเดลิเวอรีชุดใหญ่มาส่ง ส่วนควอนแทโฮก็หิ้วแชมเปญไร้แอลกอฮอล์มาสมทบสองขวด เมื่อฮันจียุนยกแก้วแรกขึ้น เธอกล่าวเปิดประเดิมว่า "ฉลองให้กับงานแฟนไซน์ครั้งแรกที่ประเทศจีนของ DUAL ที่ปิดฉากลงอย่างงดงามค่ะ!"

พัคอึนซองโพล่งขึ้นมาพร้อมชนแก้วที่สอง "ฉลองที่พวกเราได้ย้ายเข้าหอใหม่!"

ควอนแทโฮลุกขึ้นยืนถือแก้วที่สาม ทุกคนต่างเงียบเสียงลงตั้งใจฟัง

"ฉลองที่ยอดขายมินิอัลบั้มทะลุหนึ่งล้านแผ่น ฉลองให้บริษัทใหม่และหอพักใหม่ แล้วก็ฉลองที่พวกเธอช่วยทำเงินให้ฉันได้มากที่สุดในชีวิต" เขาชะงักไปนิดหนึ่ง "พวกเธอไม่ต้องดื่มแก้วนี้หรอกนะ ฉันดื่มเอง" ว่าแล้วเขาก็กระดกแชมเปญไร้แอลกอฮอล์ครึ่งแก้วรวดเดียวจนหมด

เผยเซี่ยอันเป็นคนแรกที่ส่งเสียงโห่ร้องปรบมือนำขึ้นมา

งานเลี้ยงเลิกราลงในเวลาเกือบห้าทุ่ม ควอนแทโฮกับชเวมีซุกขอตัวกลับไปก่อนแล้ว ซากิกับพัคอึนซองยังคงเปิดศึกแย่งไก่ทอดชิ้นสุดท้ายกันอยู่ในครัว ส่วนคังฮานากำลังยืนยืดเส้นยืดสายรับลมอยู่ที่ระเบียง

เผยเซี่ยอันกำลังจะเดินไปแปรงฟัน จู่ๆ ระบบก็กรีดร้องขึ้นมาในหัวด้วยความตื่นเต้น "เร็วเข้า! รีบดูโทรศัพท์เดี๋ยวนี้!"

"มีอะไรเหรอ? เกิดอะไรขึ้น? ยอดความนิยมของฉันทะลุเป้าอีกแล้วเหรอ?"

เผยเซี่ยอันรีบควักโทรศัพท์ออกมา กะว่าจะเปิดดูยอดผู้ติดตามเสียหน่อย

ทว่าสายตากลับถูกดึงดูดด้วยข้อความแจ้งเตือนข่าวด่วนที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอเสียก่อน

【เทรนด์เรียลไทม์ Naver - ข่าวด่วน】 #ซงซีวอนเดท# #TEออกมายืนยันแล้ว#

เป็นเขาจริงๆ ด้วย ดูท่าการเจรจาคงล้มเหลวไม่เป็นท่าแล้วสินะ