บทที่ 130 เรื่องกลุ้มใจ

ลู่ชิงชิงหัวเราะ “ถ้าฉันรังเกียจ คุณจะยอมตัดใจจากฉันเหรอ?”

เฉียวอวี้ครุ่นคิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้า “ไม่ครับ”

“นั่นไงล่ะ จะคิดมากไปทำไมกัน! ในเมื่อคุณรู้ตัวว่าแก่กว่าฉันตั้งเยอะ วันข้างหน้าก็ต้องว่าง่ายๆ สิ ตามใจฉันให้มากๆ ถึงจะชดเชยช่องว่างนี้ได้!” ลู่ชิงชิงยกมือขวาขึ้น พลางทำท่ารอคอย