บทที่ 137 ที่มาของเจ้าสี่

ลู่ชิงชิงอดถามไม่ได้ในที่สุด “คุณน้าคะ หนูสงสัยมาตลอดเลย เฉียวซือไม่ใช่ลูกคนที่สามเหรอคะ ทำไมทุกคนถึงเรียกเขาว่าเจ้าสี่ล่ะคะ”

“มันเป็นแค่ชื่อเล่นน่ะ!” พอพูดถึงเรื่องนี้ เว่ยเป่าจือก็จนใจอยู่เหมือนกัน “ตอนนั้นที่ตั้งชื่อให้ว่า ‘ซือ’ ก็หวังว่าเด็กคนนี้จะสุภาพเรียบร้อย ใครจะไปรู้ล่ะว่าเขาจะซนขนาดนี้! พอนานเข้าคนโน้นคนนี้เรียกจนติดปาก ก็เลยกลายเป็นเจ้าสี่ไปซะงั้น”

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ชื่อนี้ก็ฟังดูน่ารักดีนะคะ” ลู่ชิงชิงยิ้ม แต่ในใจเห็นด้วยกับเว่ยเป่าจือเต็มที่ เฉียวซือคนนี้ไม่ใช่แค่ซนธรรมดาจริงๆ ถ้าเป็นในอนาคต คงเป็นเด็กแสบตัวป่วนชัดๆ