บทที่ 138 หึงหวง

พวกเด็กๆ เถียงกันอยู่พักหนึ่ง เว่ยเป่าจือก็หยิบชามกับตะเกียบมาให้เยวี่ยเชียนเฟิง ทุกคนจึงนั่งลงกินข้าวกันต่อ ค่ำคืนนี้ผ่านไปด้วยบรรยากาศที่คึกคักมีชีวิตชีวา

พอกินข้าวเสร็จ ลู่ชิงหวยก็ขอตัวกลับที่พัก เยวี่ยเชียนเฟิงอยู่ต่ออีกสักพักแล้วก็กลับไปเช่นกัน ทุกคนต่างเตรียมตัวเข้านอน

ตอนเตรียมน้ำให้ลู่ชิงชิงล้างหน้าแปรงฟัน เฉียวอวี้ก็เอ่ยขึ้นมา “เสี่ยวเฟิงเป็นลูกของน้าเล็กผม บ้านเขามีลูกคนเดียว ตั้งแต่เด็กก็วิ่งมาบ้านพวกเราตลอด ไม่ต่างอะไรกับน้องชายแท้ๆ ของผมหรอก”