บทที่ 143 ทำให้คนอื่นหงุดหงิดใจ ใครบ้างจะทำไม่เป็น

ลู่ชิงชิงยิ้มพลางอธิบาย “ก็ค่อนข้างเร็วค่ะ คงเป็นเพราะวาสนานำพาละมั้งคะ!”

“ใช่ เธอพูดถูก! แหม ดูฉันสิ พูดแล้วหยุดไม่ได้เลย รีบไปล้างมือมานั่งโต๊ะเร็วเข้า!” เว่ยเป่าจือหันหลังเดินไปยกกับข้าว

ลู่ชิงชิงเดินไปล้างมือ พอดีเห็นซูรั่วอวิ๋นประคองจานกับข้าวเดินออกมาจากครัว จึงอดค่อนขอดในใจไม่ได้ ยัยนี่ไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนนอกเลยจริงๆ อยากจะทำคะแนนให้เว่ยเป่าจือประทับใจล่ะสิ?