บทที่ 144 ผู้ช่วย

ชั่วพริบตาเดียว ความรู้สึกหลากหลายพลันประดังเข้ามาในอกของเว่ยเป่าจือ เรื่องราวในอดีตพรั่งพรูขึ้นมาไม่ขาดสาย

เธอลดตะเกียบลงแล้วจ้องมองซูรั่วอวิ๋นตรงๆ “เสี่ยวอวิ๋น ป้าดีกับเธอขนาดนี้ ทำไมไม่เห็นคีบให้ป้าบ้างล่ะ? ทางเฉียวอวี้เขามีชิงชิงอยู่แล้ว อย่าทำเรื่องที่ชวนให้คนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้อีกเลยนะ อย่าทำให้ป้าต้องเสียความรู้สึกไปมากกว่านี้เลย”

“คุณป้าคะ…” ซูรั่วอวิ๋นอึกอักจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เธอคิดมาตลอดว่าเว่ยเป่าจือเอ็นดูตน เพราะเห็นหน้าค่าตากันมาตั้งแต่เด็ก หากไม่ชอบใจ คราวก่อนคงไม่เออออแทนเฉียวอวี้ ตอบตกลงข้อเสนอของพ่อเธอในทันทีหรอก