ตอนที่ 148
บทที่ 148 อยากเรียนไหม
อยากกินตี๋น้อย · 6,603 ตัวอักษร
ลู่ชิงชิงยิ้มพลางพยักหน้าอย่างเข้าใจ ลายดอกแบบนี้ให้ความรู้สึกสมยุคสมัยมาก เธอจำได้ว่าในห้องของย่ากับยายก็มีลวดลายแบบนี้เหมือนกัน
ฐานะทางบ้านพอมีพอกิน แต่คนรุ่นเก่ามักแก้นิสัยเดิมๆ ไม่หาย รสนิยมความชอบเหมือนถูกล็อกตายตัว มักจะชอบของแบบนั้นอยู่เสมอ
ไหนจะเรื่องเสื้อสีแดงกางเกงสีเขียวอีก สำหรับคนรุ่นใหม่แล้วมันดูเชยจะตาย แต่คนเฒ่าคนแก่กลับชอบ ตอนเด็กๆ ยายชอบจับเธอแต่งตัวให้ดูเป็นมงคล ใส่สีสันฉูดฉาดลายตาไปหมด บอกว่าสีสดใสแบบนี้สิถึงจะสวย

ปลดล็อกตอนนี้1
ซื้อครั้งเดียว อ่านซ้ำได้ตลอด · หรือซื้อทั้งเรื่องอ่านได้ทุกตอน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น