บทที่ 162 ตีเรียกสติ

ลู่กั๋วเฉียงไม่อยากมีปากเสียงกับภรรยา จึงยอมอ่อนข้อลง “เอาเถอะๆ ฉันไม่พูดแล้ว ต่อไปควรทำยังไงก็ทำอย่างนั้นแล้วกัน! ตอนนี้อีอีก็กลับมาแล้ว ก็ให้อยู่แบบนี้ไปก่อน

รอสะสางกับบ้านตระกูลซุนให้เรียบร้อย รับลูกของแกมา พักให้สบายใจสักปีสองปี แล้วค่อยมองหาคนดีๆ ที่เหมาะสมให้อีอีใหม่ แกยังสาวอยู่แท้ๆ จะปล่อยให้อยู่ตัวคนเดียวไปตลอดชีวิตได้ยังไงกัน!”

หยางซิ่วอิงพยักหน้า “อืม ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ไม่ต้องรอถึงวันหน้าหรอก ตอนนี้ฉันก็คอยดูๆ ไว้อยู่ ว่ามีใครนิสัยใจคอดีบ้าง ลำบากหน่อยไม่เป็นไร แต่จะไปหาคนที่กินเหล้าแล้วลงไม้ลงมือกับเมียอีกไม่ได้เด็ดขาด”