บทที่ 161 ทำงาน

ไป๋เอี้ยนที่อยู่ข้างๆ ชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วย “ยังดีที่เลือดไม่ออก คราวหลังระวังหน่อยสิ ปีที่แล้วเธอก็เกือบทำมือเจ็บไปทีหนึ่งแล้ว งานนี้ไม่ทำก็ไม่ได้ด้วย มา เดี๋ยวพี่สอนเธออีกรอบ”

ไป๋เอี้ยนเก็บเครื่องมือขึ้นมา แล้วบอกลู่ชิงชิงอย่างละเอียดว่าต้องจับและใช้งานอย่างไร “เธอทำแบบนี้ แล้วนิ้วก็วางแบบนี้… ใช่ สองมือต้องประสานกัน… แบบนี้ก็ใช้ได้แล้วนี่!”

หลังจากจับมือสอนอยู่พักหนึ่ง ลู่ชิงชิงก็เริ่มจับจุดได้ ไม่มีอะไรในโลกนี้ยากเกินความพยายาม ขอแค่เธอตั้งใจ เธอก็เรียนรู้ได้ทั้งนั้น