บทที่ 160 คอยดูเถอะ

ลู่อีอีทนไม่ไหว “พ่อ แล้วพวกเด็กๆ จะทำยังไงล่ะจ๊ะ?”

“แกจะรีบร้อนไปทำไม? ไม่ว่าจะเด็กผู้หญิงหรือเด็กผู้ชาย นั่นก็คนบ้านตระกูลซุนไม่ใช่หรือไง? ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามันจะกล้าลงมือโหดเหี้ยมกับลูกตัวเองได้ลงคอ แกอยู่เฉยๆ ไปเลย”

ลู่อีอีก้มหน้าลงอย่างหดหู่ “พ่อ แล้วซุนหย่ง…คงไม่โดนซัดจนตายใช่ไหมจ๊ะ?”