บทที่ 170 ไม่เหมือนเดิมแล้ว

หญิงชราสงสัย “นังเด็กนั่นคนเดียว มันมีอะไรให้ไม่กล้าไปยุ่งวะ? แกนี่นับวันยิ่งแก่ความกล้าก็ยิ่งหดหายลงหรือไง?”

ซุนหย่งนึกถึงขาที่ถูกตีจนหักของตัวเอง แววตาวูบไหว “ยัยนั่นเปลี่ยนไปจริงๆ”

พอได้ยินเขาพูดแบบนั้น ตาเฒ่าซุนก็ตาเป็นประกาย “แกก็ดูออกเหมือนกันเรอะ? แล้วพวกคนบ้านลู่จะดูออกมั้ยล่ะ? หรือว่าดูออกแล้วแต่ไม่กล้าถามมากความกันแน่?