บทที่ 198 แม่หนูคนนี้พวกเราพาไปเอง

จู่ๆ ลมเหนือก็เริ่มพัดกรรโชก สายลมหนาวเหน็บหอบเอาเกล็ดหิมะปลิวว่อน ปะทะเข้าใบหน้าจนเย็นยะเยือก

เฉียวอวี้ดึงแขนเสื้อของลู่ชิงชิง “รีบหน่อย คราวนี้หนาวจริงแล้วล่ะ”

มือของเธอลื่นไปหน่อย เขาจึงจับแขนเสื้อไม่อยู่แล้วเลื่อนไปกุมมือเธอแทน เฉียวอวี้ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบ เขากัดฟันแน่น แล้วเนียนไม่ยอมปล่อยมือเสียเลย