บทที่ 199 โกรธ

ชายคนนั้นส่ายหน้ารัวเป็นกลองป๋องแป๋ง “ไม่รู้! เรื่องนี้ไม่รู้จริงๆ! ปกติก็แค่รู้จักกันผิวเผิน แล้วเขาก็ให้เงินมานิดหน่อย ขอให้ช่วยสั่งสอนคน ผมก็เลยรับปาก”

เฉียวอวี้เดินเข้ามา ย่อตัวลงมองหน้าอีกฝ่าย “หยางฮ่าวหรันเป็นใคร ทำงานอะไร พักอยู่ที่ไหน”

“เขา…เขาพักที่ไหนผมไม่รู้จริงๆ ผมรู้แค่ว่าเขาเป็นนักข่าวของสำนักพิมพ์ นอกนั้นก็ไม่รู้อะไรแล้ว ส่วนพวกคุณมีบุญคุณความแค้นอะไรกัน ผมยิ่งไม่รู้เรื่องเข้าไปใหญ่”