บทที่ 202 ปีใหม่ช่างดีเหลือเกิน

ในความมืด เสียงหัวเราะแผ่วเบาของเฉียวอวี้ดังขึ้น “งั้นเหรอครับ แล้วผมต้องทำยังไง คุณบอกผมหน่อยได้ไหม”

“ได้สิ คุณเอามือลงก่อน”

“อืม” เฉียวอวี้หยุดเดิน ปล่อยมือแล้วทิ้งแขนแนบข้างลำตัว “แล้วยังไงต่อครับ”