บทที่ 244 แบกกลับบ้าน

พอกินข้าวเสร็จ ลู่ชิงชิงเห็นว่าที่โรงพยาบาลไม่มีอะไรต้องทำแล้ว จึงบอกให้เฉียวอวี้กลับไปก่อน งานของเขามีเยอะและค่อนข้างยุ่ง อีกอย่างที่นี่ก็ไม่มีอะไรให้เขาต้องคอยช่วยแล้วด้วย

ลู่ชิงหวยไม่ได้ไปไหน ยังคงอยู่ต่อ ทั้งสองคนช่วยกันดูแลทั้งแม่ทั้งลูก

ฉือซู่ฉินนึกถึงเรื่องที่เคยพนันกันไว้ขึ้นมาได้ “ชิงชิง ยังจำเรื่องที่เราพนันกันไว้ได้ไหม ตอนนี้คลอดออกมาเป็นเด็กผู้ชายแล้ว ชื่อก็ต้องยกให้เธอตั้งแล้วนะ”