บทที่ 257 บอกเล่า

ซูรั่วอวิ๋นวางมือไว้บนตัก นิ้วทั้งสิบประสานบิดไปมาอยู่ครู่หนึ่ง คล้ายกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นด้วยแววตาจริงใจ “วันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อจะขอบคุณพวกคุณ โดยเฉพาะชิงชิง”

พูดพลางเธอก็แค่นหัวเราะเยาะตัวเองเบาๆ “เมื่อก่อนฉันดื้อรั้นเกินไป เรื่องบางเรื่องแท้จริงแล้วหลีกเลี่ยงได้ แต่ก็เพราะความเห็นแก่ตัวและใจแคบของฉันเอง ถึงต้องลงเอยแบบทุกวันนี้

มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากเล่าให้พวกคุณฟัง ไม่ว่าพวกคุณจะเชื่อหรือไม่ แต่ฉันก็ต้องพูด ขอร้องให้พวกคุณช่วยอดทนฟังจนจบ หลังจากนั้นพวกคุณจะคิดว่าฉันป่วยหรือเป็นบ้าไปแล้วก็ช่างเถอะค่ะ”