บทที่ 276 ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ

เว่ยเป่าจือรู้สึกสงสารและเป็นห่วงลู่ชิงชิงจากใจจริง

“ลูกเอ๊ย อย่ามัวแต่ห่วงร้านสิ ต้องดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ เอาอย่างนี้ไหม ย้ายไปอยู่บ้านแม่เถอะ คนอื่นเขาก็ไม่อยู่กัน ห้องหับว่างตั้งเยอะแยะ พอแม่เลิกงานจะได้ช่วยดูแลเธอได้”

ลู่ชิงชิงซาบซึ้งใจยิ่งนัก แต่ก็ไม่อาจตอบรับได้