บทที่ 289 แล้วแต่นายตัดสินใจ

ลู่ชิงชิงเข้าใจดีว่าเซินรุ่ยไม่ได้ตั้งใจจะหลบหน้า เขาเป็นคนมีความรับผิดชอบอยู่พอตัว แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้มีเวลาให้เขาตั้งหลักคิดทบทวนดูว่าจะพูดยังไง

ในร้านมีพ่อครัวสองคน อีกคนสองวันนี้ที่บ้านมีธุระจึงขอลางานไป

ลู่ชิงชิงว่างอยู่พอดี เลยถือโอกาสเป็นลูกมือช่วยเซินรุ่ย เธอคิดในใจว่า ต่อไปร้านอาหารมีแต่จะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ วันหน้าในครัวคงต้องเพิ่มคนอีก