บทที่ 293 ภรรยาของผม

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเฉียวอวี้ สวี่เหยียนก็ยังคงปั้นหน้าเย็นชาใส่ “อ้อ ถ้างั้นก็พูดให้กระชับแล้วกันนะคะ เดี๋ยวพวกเราต้องรีบกลับบ้าน”

ลู่ชิงชิงยืนอยู่ข้างหลังเฉียวอวี้มาตลอด ประกอบกับสวี่เหยียนไม่อยากมองหน้าเฉียวอวี้ จึงไม่ได้สังเกตให้ดี ทำให้มองไม่เห็นว่าด้านหลังของเขายังมีอีกคนยืนอยู่ รูปร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังเธอไว้เสียมิด

เมื่อได้ยินบทสนทนาอันแสนน่าเบื่อของทั้งสอง ลู่ชิงชิงจึงชะโงกหน้าออกมาจากด้านหลังของเฉียวอวี้ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มกว้าง “สวัสดีค่ะ! คุณคงเป็นลูกสาวของศาสตราจารย์สวี่สินะคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันชื่อลู่ชิงชิง เป็นภรรยาของเฉียวอวี้ค่ะ”