บทที่ 301 โกรธจนแทบระเบิด

“เด็กคนนี้นี่ ยุ่งยังไงถึงได้อ้วนขึ้นเนี่ย? ช่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวจริงๆ เลย!”

สวี่เหยียนแลบลิ้น “แม่ พูดกับหนูแบบนี้ได้ยังไงกันคะ! ความจริงหนูไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่หรอก แค่อยู่เป็นเพื่อนชิงชิงเท่านั้น หลักๆ ก็เป็นเธอที่คอยจัดการเรื่องพวกนี้ อ้อ จริงสิ วันนี้แม่เรียกหนูกลับบ้าน มีเรื่องอะไรจะพูดเหรอคะ?”

“กินข้าวก่อนเถอะ” จูหมิ่นดึงสวี่เหยียนไปที่โต๊ะอาหาร สวี่ชิงหยวนนั่งกินข้าวอยู่ก่อนแล้ว