บทที่ 307 ไล่ทุบตี

ก่งชุนเยี่ยนเป็นผู้หญิง ไหนเลยจะมีแรงสู้ ได้แต่กอดหัววิ่งหลบไปทั่ว แต่ปากก็ยังไม่วายเถียงกลับ “ไปก็ไปสิ! ฉันไปอยู่ที่ไหนก็มีลูกใหม่อีกคนได้ทั้งนั้นแหละ! ผู้ชายที่อยากเลี้ยงดูฉันมีถมเถไป ฉันไม่ง้ออยู่กินกับแกหรอก หาเงินก็ไม่ได้เรื่อง!”

“แกยังจะปากดีอีกนะ!” หลิวฉางซุ่นยิ่งโมโหจัด

ก่งชุนเยี่ยนตัวผอมคล่องแคล่ว อาศัยจังหวะมุดหนีออกจากใต้โต๊ะ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น รีบวิ่งพรวดออกนอกห้องแล้วพุ่งตรงไปที่นอกลานบ้านทันที