บทที่ 315 เคี่ยวกรำ

“ถุย! ซุนหย่ง แกยังมียางอายอยู่อีกเหรอ! เรื่องแต่งงานใหม่เร็วน่ะ ฉันควบม้าตามแกยังไม่ทันด้วยซ้ำ แกยังมีหน้ามาว่าฉันอีก! ฉันโชคดีแค่ไหนแล้วที่หย่ากับแกตอนนั้น ไม่อย่างนั้นป่านนี้คงยังต้องทนทุกข์ทรมานไม่จบไม่สิ้น!” ลู่อีอีโกรธจนหน้าแดงก่ำ

“แกคอยดูเถอะ!” ซุนหย่งพุ่งตรงเข้ามาหมายจะลงไม้ลงมือทันที

เซินรุ่ยย่อมไม่อาจยืนดูเฉยๆ เขาผลักลู่อีอีไปด้านข้าง แล้วก้าวขึ้นหน้ารับมือ ตะลุมบอนกับซุนหย่งทันควัน