บทที่ 327 กลืนความแค้นนี้ไม่ลง

ลู่ชิงชิงมองสำรวจลู่ชิงหวยแล้วส่ายหน้า “พี่รอง เกรงว่าจะไม่ได้หรอก กระดูกกระเดี้ยวพี่แข็งเกินไปแล้ว คงฝึกท่ายากๆ พวกนี้ไม่ไหว ได้แต่ฝึกท่าง่ายๆ ไว้ออกกำลังกายเท่านั้นแหละ”

“อ้าว?” ลู่ชิงหวยผิดหวังเล็กน้อย “เก่งแบบเธอไม่ได้เหรอ”

“ไม่ได้หรอก อีกอย่างฉันก็ไม่ได้เก่งอะไรเลย แค่พวกเมื่อกี้มันไม่ได้เรื่องต่างหาก ถ้าพี่เข้าไปลุย พี่ก็ทำได้เหมือนกัน”