บทที่ 111 ที่แท้เขาไม่ได้ชื่อหลิงจื่อโหยว

ภาพเหตุการณ์พวกนี้ยังพอทำเนา แต่พอนึกถึงตอนที่ตัวเองร่วงลงไปในลานประลองสัตว์ ต้องเผชิญหน้ากับหมาป่าถึงหกตัว ซูเป่ยก็อดขนลุกซู่ไม่ได้

ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ อาศัยแค่ฤทธิ์เหล้าเนี่ยนะถึงได้ใจกล้าบ้าบิ่นไปยืนซัดกับหมาป่าหกตัวคนเดียว?

ทว่าความเจ็บแปลบบนหัวไหล่ก็คอยย้ำเตือนว่าทั้งหมดคือเรื่องจริง ไม่เพียงเท่านั้น กล้ามเนื้อทั่วร่างยังปวดระบมไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฟัดกับหมาป่า หรือเพราะไปลงไม้ลงมือลวนลามฉู่โยวหนานกันแน่