บทที่ 112 ฉู่โยวหนานทั้งอับอายทั้งโมโห

จิ่นหวังพลันถอดใจทันที เขาหันกลับมาทำหน้าละห้อยกล่าว "พี่หญิง ข้าผิดไปแล้ว ท่านอยากแกล้งข้าอย่างไรก็ได้ แต่อย่าได้แกล้งภรรยาของข้าเด็ดขาดเลยนะ!"

ซูเป่ยรู้ว่าทั้งสองคนกำลังล้อกันเล่น จึงยิ้มพลางกล่าว "เอาละๆ บ่าวเห็นว่ามันมีค่ามากเกินไปแท้ๆ พวกท่านกลับดีนัก ต่างคนต่างมาอวดรวยใส่บ่าวหรือเจ้าคะ"

ท่าทีผ่อนคลายและเป็นกันเองของนางทำให้บรรยากาศพลันปลอดโปร่งขึ้นมาทันตา มู่ฮุ่ยทรุดตัวลงนั่งข้างโต๊ะเช่นกัน พลันสายตาเหลือบไปเห็นของเล่นชิ้นเล็กๆ บนโต๊ะ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที "นี่คืออะไรหรือ น่าสนุกจังเลย!"