บทที่ 113 ผู้ใดออกจากเมืองหลวง?

ฉู่โยวหนานหลุบเปลือกตาลงเล็กน้อย ทว่ารังสีสังหารในแววตากลับแผ่ออกมาอย่างไม่ปิดบัง บางคราความคิดในใจของอาเป่ยก็ตรงกับคำพูดเฉกเช่นยามนี้

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกยิ้มมุมปากขึ้นบางเบา "ไม่!"

ซูเป่ยเบะปาก ลุกขึ้นย่อกายคารวะ "เช่นนั้นก็ช่างเถอะเจ้าค่ะ ขอบพระทัยท่านอ๋องที่ทรงเมตตา!"