บทที่ 118 โม่เซียวกลับมาแล้ว

ยามเช้าตรู่ เมื่อซูเป่ยลืมตาตื่นขึ้น ฉู่โยวหนานก็กำลังแต่งตัวอยู่พอดี

เส้นผมดำขลับดุจหมึกของเขาทิ้งตัวระบ่า นัยน์ตาคู่นั้นทอดมองนางด้วยรอยยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม พลางดึงสาบเสื้อเข้าหากัน เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสีน้ำผึ้งบนแผงอกวับๆ แวมๆ

แวบแรกที่แวบเข้ามาในหัวของซูเป่ยคือ เจ้าหมอนี่กำลังอ่อยฉันอีกแล้ว!