บทที่ 125 วีรบุรุษช่วยสาวงาม

ภายในร้านเบียดเสียดไปด้วยผู้คนนับสิบ จึงไม่มีใครสังเกตเห็นซูเป่ย พอหย่ารั่วได้ยินคำพูดของจางอาซานก็ยิ่งเดือดดาล นางสะบัดแส้ทิ้งแล้วชักดาบโค้งข้างเอวออกมาทันที

"กล้าแตะต้ององค์หญิงอย่างข้า เจ้าคงเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วกระมัง!" นางแผดเสียงพลางตวัดดาบพุ่งเข้าใส่เขา

จางอาซานสีหน้าเคร่งขรึม สะบัดข้อมือฟาดแส้สวนกลับไป ปัดดาบออกพร้อมกับหวดปลายแส้เข้าใส่หัวไหล่ของหย่ารั่ว