บทที่ 130 พวกเจ้าเคยมีคนที่พึงใจหรือไม่?

ตำหนักโบตั๋น

ภายในเรือนว่างเปล่าไร้ผู้คน ราวกับเป็นสถานที่รกร้าง ผืนดินและบรรยากาศเงียบเหงาวังเวง

อาตงตั้งสติพลางเดินตรงไปยังเรือนเอก พอถึงหน้าประตูนางก็ชะงักไปครู่หนึ่ง สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วจึงผลักประตูเดินเข้าไป