บทที่ 150 บุกค้นคฤหาสน์เถื่อน

ปราการด่านสุดท้ายกำลังจะถูกปลดเปลื้อง เซวียจิ่นหรงใจแหลกสลายดั่งเถ้าถ่าน นัยน์ตาของโม่เซียวเต็มไปด้วยความเปรมปรีดิ์อันวิปริต

ทันใดนั้น เสียงร้องอย่างร้อนรนก็ดังแว่วเข้ามา "นายท่าน! แย่แล้วขอรับ! ข้างนอกไฟไหม้!"

"เมื่อครู่ก็ไหม้ไปแล้วมิใช่รึ ดับไฟเสียก็สิ้นเรื่อง! เจ้าพวกไร้ประโยชน์ เรื่องขี้ผงแค่นี้อย่าได้สะเออะมารบกวนข้าอีก!" โม่เซียวตวาดลั่นอย่างหงุดหงิด