บทที่ 151 ซูเป่ยประทับริมฝีปากของเขา

เมื่อฉู่โยวหนานนำคนตามมาถึงทางลับใต้ดิน ก็เห็นคนนอนระเกะระกะอยู่บนพื้นหลายคน ลึกเข้าไปในทางลับยังมีเสียงการต่อสู้ดังแว่วมา พร้อมกับเสียงร้องเอะอะโวยวายของหลิงจื่อโหยว "อาเป่ยระวัง! ซ้ายๆ! ข้างหลังๆ!"

ดวงตาหงส์คู่นั้นพลันฉายประกายกร้าว ฉู่โยวหนานไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทะยานวิชาตัวเบาตรงดิ่งเข้าไปในส่วนลึกของทางลับทันที โดยมีฉู่โยวหยางตามติดไปกระชั้นชิด

กระบี่ยาวหลุดจากฝัก ประกายแสงเย็นเยียบวูบผ่าน ชายหลายคนที่ล้อมซูเป่ยอยู่พลันศีรษะหลุดกระเด็นออกจากร่างในพริบตา